Ничейные битвы: Когда никто не победил...

[Lion]

Откопал еще одну ничью...

Битва у села Ахи (у Арчеша) весной 1395 года:

Кара-Коюнлу под началом Кара-Юсуфа столкнулись с армией езидского эмирата Шамбоянов, которая представляла интересы Тамерлана в регионе. Вот сведение про битву из моей Летописи:

4882. 1395 գարուն – Աղի գյուղի ճ-մ (Արճեշի մոտ): Ղարա-Յուսուֆի գլխավորած Ղարա-Ղոյունլուների էմիրության (մոտ 500) և Տարոնի իշխանության (մոտ 200) միացյալ բանակը անորոշ ելք ունեցած մարտում ընդհարվեց Եզդանշիրի գլխավորած Շամբոյանների էմիրության բանակի (մոտ 800) հետ: Հայերը կորցրին մոտ 20, դաշնակիցը` մոտ 40, թշնամին` մոտ 70 զինվոր։

4882. «Այս օրերին Յուսուֆի (Ղարա-Ղոյունլուների էմիրության էմիր Ղարա-Յուսուֆի – Մ.Հ.) դեմ չաղաթայներով եկավ Ոստանի տեր ամիր Եզդին (Շամբոյանների էմիրության էմիր Եզդանշիրը – Մ.Հ.): Նրանք քիչ օրեր պատերազմեցին և նորից հաշտվեցին» (Թովմա Մեծոփեցի «Լենկ-Թեմուրի և նրա հետնորդների պատմությունը», գլուխ 24):

[Lion]

Еще одна ничья.

1787 գարուն – Նախիջևանի ճ-մ2112

Մահմեդի (1785-1795, 1796-1800) գլխավորած Երևանի, Հուսեյն-աղայի գլխավորած Մարաղայի, Մուստաֆայի գլխավորած Ղարադաղի, Մուհամմեդ-գուլիի գլխավորած Ուրմիայի, Քալբ-Ալիի գլխավորած Նախիջևանի, Ջաֆար-գուլիի գլխավորած Հերի և Հուսեյնի (մոտ 1786-1797) գլխավորած Մակվի խանությունների միացյալ բանակը (մոտ 30.000, այդ թվում քրդեր) ու նրա կազմում գտնվող Հայ ռազմիկները (մոտ 100) մոտեցան Ումմայի գլխավորած Ավարական և Ղարաբաղի խանությունների միացյալ բանակին (մոտ 25.000):
I փուլ – Դաշնակից բանակը հարձակվեց Ավարական խանության բանակի վրա, սակայն, պարտություն կրելով, հետ շպրտվեց:
II փուլ – Ավարական խանության բանակը անցավ հակահարձակման և, հետ շպրտելով հակառակորդին, որը կորցրեց 500 ռազմիկ, վերադարձավ ելման դիրքեր:
III փուլ – Դաշնակից բանակը կրկին հարձակման անցավ և ստիպեց հակառակորդին նահանջել, սակայն, չկարողանալով զարգացնել հաջողությունը, օրվա վերջում հետ քաշվեց Արաքսի ուղղությամբ:
Հայերը կորցրին մոտ 50, դաշնակիցը` մոտ 3.000, թշնամին` մոտ 800 զինվոր:

2112 Հեյդար-բեկ Գենիչուտլինյան «Ումմա խան Նուրսալ Մեծը»; Աբբաս-գուլի-աղա Բաքիխանով «Դրախտային ծաղիկ», մաս 5; Միրզա-Յուսուֆ Ներսեսով «Ճշմարտացի պատմություն», գլուխ 13:

(«Մեծ խաղը», հատոր 3, էջ 651-652)

Имеется ввиду Битва у Нахиджевана весной 1787 года. Тогда объединенные силы Карабахского и Аварского ханств продвинулись на юг и встретились с объединенными силами ханств Еревана, Марага, Карадаха, Урмия, Нахиджевана, Гера и Маку. На первом этапе в атаку пошло коалиция местных ханств, но потерпела неудачу. Далее последовал контрудар аваров и Карабахкого ханства и опять без особого успеха. Потом, в условии очередной атаки сил местных ханств авары и их союзник отступили.

[Gitunik]

Lion писал(а):

Еще одна ничья.

1787 գարուն – Նախիջևանի ճ-մ2112

Մահմեդի (1785-1795, 1796-1800) գլխավորած Երևանի, Հուսեյն-աղայի գլխավորած Մարաղայի, Մուստաֆայի գլխավորած Ղարադաղի, Մուհամմեդ-գուլիի գլխավորած Ուրմիայի, Քալբ-Ալիի գլխավորած Նախիջևանի, Ջաֆար-գուլիի գլխավորած Հերի և Հուսեյնի (մոտ 1786-1797) գլխավորած Մակվի խանությունների միացյալ բանակը (մոտ 30.000, այդ թվում քրդեր) ու նրա կազմում գտնվող Հայ ռազմիկները (մոտ 100) մոտեցան Ումմայի գլխավորած Ավարական և Ղարաբաղի խանությունների միացյալ բանակին (մոտ 25.000):
I փուլ – Դաշնակից բանակը հարձակվեց Ավարական խանության բանակի վրա, սակայն, պարտություն կրելով, հետ շպրտվեց:
II փուլ – Ավարական խանության բանակը անցավ հակահարձակման և, հետ շպրտելով հակառակորդին, որը կորցրեց 500 ռազմիկ, վերադարձավ ելման դիրքեր:
III փուլ – Դաշնակից բանակը կրկին հարձակման անցավ և ստիպեց հակառակորդին նահանջել, սակայն, չկարողանալով զարգացնել հաջողությունը, օրվա վերջում հետ քաշվեց Արաքսի ուղղությամբ:
Հայերը կորցրին մոտ 50, դաշնակիցը` մոտ 3.000, թշնամին` մոտ 800 զինվոր:

2112 Հեյդար-բեկ Գենիչուտլինյան «Ումմա խան Նուրսալ Մեծը»; Աբբաս-գուլի-աղա Բաքիխանով «Դրախտային ծաղիկ», մաս 5; Միրզա-Յուսուֆ Ներսեսով «Ճշմարտացի պատմություն», գլուխ 13:

(«Մեծ խաղը», հատոր 3, էջ 651-652)

Имеется ввиду Битва у Нахиджевана весной 1787 года. Тогда объединенные силы Карабахского и Аварского ханств продвинулись на юг и встретились с объединенными силами ханств Еревана, Марага, Карадаха, Урмия, Нахиджевана, Гера и Маку. На первом этапе в атаку пошло коалиция местных ханств, но потерпела неудачу. Далее последовал контрудар аваров и Карабахкого ханства и опять без особого успеха. Потом, в условии очередной атаки сил местных ханств авары и их союзник отступили.

Ովքեր էին դաշնակիցները, պարսիկ, թէ ռուսիկ?

[Lion]

Նշած է, եղբայր, հայերեն տեքստը նայիր նաև:

[Lion]

Достаточно интересная ничья:

Битва при Лютцене - 16 ноября 1632 года

О своей победе первоначально заявили и имперцы, и шведы. Шведы могли продемонстрировать обычные атрибуты победы в виде трофейных пушек и взятых в Лейпциге пленных, кроме того, имперцы покинули поле сражения. Однако имперская армия не была разгромлена, а для шведов тактический успех омрачался гибелью их харизматичного лидера, короля Густава Адольфа.

[Lion]

Битва при Кыркдилиме произошла в июле 1391 или 1392 между османским султаном Баязидом I и Кади Бурхан ад-Дином, правителем северо-восточной Анатолии.

По словам Элизабет Захариаду, «османы не бежали, а просто отступили после набега. Ситуация никогда не становилась для них критической, поскольку, как подразумевает Мануэль, они грабили регионы за Кызылырмаком, не встречая серьезного сопротивления, а затем, наконец, отошли в Анкару"

[Lion]

Битва при Эджгилле 23 ок­тября 1642 года.

Первое крупное сражение парламентских сил «кругло­головых» и роялистов («кавалеров»). И хотя парламентское ополчение не только успешно преграждало королю дорогу на Лондон, но и было близко к тому, чтобы нанести ему поражение, тем не менее главнокомандующий парламент­скими силами на юге страны граф Эссекс намеренно дал возможность роялистам выходить из боя без значитель­ных потерь.

[Lion]

Битва при Ньюбери 20 сентября 1643 года между армией роялистов под личным командованием короля Карла I и силами парламента во главе с графом Эссексом.

Карл собрал свои силы и встретился с армией Эссекса в Ньюбери. Граф Эссекс отреагировал внезапной атакой на позиции роялистов на рассвете, захватив несколько стратегических возвышенностей. В результате битвы при Ньюбери обе измученные армии вышли из боя.

[Lion]

Битва при Кали: ноябрь 1299 года. Между 200.000 армией Чагатайского улуса и 300.000 армией Делийского султаната.

Чагатайский улус добился спорного успеха, но, учитывая свои потери и несмотря на тяжелые потери противника, в итоге отступил.