https://milhistory.listbb.ru

Рубен Рубинян: Правил с 1079 по 1095 годы. Основатель княжества Рубинянов в Киликии.

Рубен родился в конце 990-х годов, точный год неизвестен.

Еще в молодости поступив на императорскую службу, в 1018 году Рубен был назначен главой фемы Эллада и построил знаменитую стену Фермопил, которая вызывала восхищение у современников. В следующем десятилетии Рубен был переведен в восточные регионы империи и некоторое время занимал пост губернатора Пира. Наконец, после того как в 1041 году дальний родственник Рубена Гагик Второй был провозглашен царем Анийского царства, Рубен поступил на службу в царскую гвардию Ани и оставался при армянском царе до 1045 года.

Видео

В ноябре 1079 года, услышав о том, что братья Мандале захватили и убили Гагика Второго, Рубен, воспользовавшись слабостью власти Византийской империи в Киликии, освободил от имперской армии крепость Бардзраберд в Горной Киликии, а также крепости Копитар и Коромзол, тем самым основав княжество Рубинянов.

Прожив до глубокой старости, Рубен умер 20 ноября 1095 года, своему сыну и преемнику Константину оставив после себя небольшое, но крепкое княжество Рубинянов.

Ռուբեն Ռուբինյան: Իշխել է 1079-ից 1095 թվականներին: Կիլիկիայի Ռուբինյանների իշխանության հիմնադիրը:

Ռուբենը ծնվել էր 990 ական թվականների վերջին, կոնկրետ տարին հայտնի չէ:

Դեռևս երիտասարդ տարիներին անցնելով կայսերական ծառայության՝ Ռուբենը 1018 թվականին նշանակվեց Հելլադա բանակաթեմի ղեկավար և կառուցեց Թերմոպիլեի հայտնի պարիսպը, որը հիացնում էր ժամանակակիցներին: Հետագա տասնամյակում Ռուբենը տեղափոխվեց կայսրության արևելյան շրջաններ և մի որոշ ժամանակ զբաղեցրեց Պիրի կառավարչի պաշտոնը: Եվ վերջապես այն բանից հետո, երբ 1041 թվականին Ռուբենի հեռավոր ազգական Գագիկ Երկրորդը հռչակվեց Անիի թագավորության արքա, վերջինս ծառայության անցավ Անիի արքայի թիկնազորում ու մնաց Հայոց արքայի մոտ մինչև 1045 թվականը:

Վիդեո

1079 թվականի նոյեմբերին, լսելով այն մասին, որ Մանդալե եղբայրները գերել և սպանել են Գագիկ Երկրորդին, Ռուբենը, օգտվելով Կիլիկիայում Բյուզանդական կայսրության շատ թույլ իշխանության առկայությունից, կայսրության բանակից ազատագրեց Լեռնային Կիլիկիայում գտնվող Բարձրաբերդը, ինչպես նաև Կոպիտառ և Կոռոմզոլ ամրոցները՝ հիմնելով Ռուբինյանների իշխանությունը:

Ապրելով մինչև խոր ծերություն՝ Ռուբենը մահացավ 1095 թվականի նոյեմբերի 20-ին՝ իրեն հաջորդած որդի Կոնստանդինին թողնելով Ռուբինյաննների փոքրիկ, բայց ամուր իշխանությունը:

Константин Рубинян: Правил с 1095 по 1100 годы. Сын Рубена Рубиняна.

Константин родился в 1030-х годах, точный год неизвестен.

С молодых лет принимал участие в деяниях отца. Активно поддержал Первый крестовый поход, во время которого в середине сентября 1097 года освободил крепость Вахка от войск Сельджукского султаната и сделал её столицей своего государства.
Установил хорошие отношения с руководством Первого крестового похода, одновременно участвуя в походе. В суровые дни осады Антиохии зимой 1097–1098 годов Константин предоставил крестоносцам значительное количество продовольствия, тем самым смягчив голод среди осаждающих и способствуя взятию города. В знак благодарности получил титулы герцога и маркиза.

Видео

Скончался в 1100 году и его преемником стал его сын Торос.

Կոնստանդին Ռուբինյան: Իշխել է 1095 ից 1100 թվականներին: Ռուբեն Ռուբինյանի որդին:

Վիդեո

Կոնստանդինը ծնվել էր 1030 ական թվականներին, կոնկրետ տարին հայտնի չէ:

Դեռևս երիտասարդ տարիներից մասնակցել է հոր ձեռնարկումներին: Ակտիվորեն աջակցել է Խաչակրաց առաջին արշավանքին, որի ընթացքում 1097 թվականի սեպտեմբերի կեսին Սելջուկյան սուլթանության բանակից ազատագրել է Վահկա ամրոցը՝ դարձնելով այն իր պետության մայրաքաղաքը:

Դրական հարաբերություններ է հաստատել Խաչակրաց առաջին արշավանքի ղեկավար կազմի հետ՝ միաժամանակ նաև սեփական ուժերով իր մասնակցությունը բերելով արշավանքին: 1097 1098 թվականների ձմռանը Անտիոքի պաշարման ծանր օրերին զգալի քանակի պարենամթերք է տրամադրել խաչակիրներին՝ մեղմելով քաղաքը պաշարողների մոտ առկա սովը և նպաստելով վերջինիս գրավմանը: Որպես պարգև ստացել է դքսի և մարկիզի տիտղոսներ:

Մահացել է 1100 թվականին և նրան փոխարինել է իր որդի Թորոսը:

Торос Рубинян: правил с 1100 по 1129 года. Сын Константина.

Родился в 1070-х годах, точный год неизвестен.

Осенью 1104 года захватил Аназарба у Византийской империи.

Осенью 1107 года двенадцатитысячная армия Иконийского султаната разорила окрестности Аназарба, но в битве при крепости Бэрдус объединённое войско Тороса Рубиняна и Васила Гох Камсаракана нанесло им сокрушительное поражение.

Летом 1108 года Торос захватил крепость Амута Тил у войск Иконийского султаната.

Весной 1111 года он отбил крепость Кизистра у братьев Мандале, убивших Гагика Второго. Братья были убиты, а Торос вернул знамя Гагика.

Весной 1112 года отразил нападение Иконийского султаната.

Видео

В начале октября 1115 года взял в плен Васила Тха Камсаракана, зятя своего брата Левона, прибывшего к нему, и передал его графству Эдесса.

В марте 1118 года предоставил убежище братьям Аблгарибу и Лику Пахлавуни, потерпевшим поражение от крестоносцев. С этого же года начал оказывать поддержку герцогству Антиохия. В результате армия Рубинянов под предводительством Левона Рубиняна сыграла важную роль в победе в битве при Азазе, а затем приняла участие в разорении окрестностей Алеппо.

Թորոս Ռուբինյան: Իշխել է 1100 ից 1129 թվականներին: Կոնստանդինի որդին:

Վիդեո

Ծնվել է 1070 ական թվականներին, կոնկրետ տարին հայտնի չէ:

1104 թվականի աշնանը Բյուզանդական կայսրության բանակից գրավել է Անարզաբան:

1107 թվականի աշնանը Իկոնիայի սուլթանության 12000 հոգանոց բանակը ասպատակեց Անարզաբայի շրջակայքը, սակայն Բերդուս ամրոցի ճակատամարտում Թորոս Ռուբինյանի ու Վասիլ Գող Կամսարականի միացյալ բանակը ջախջախեց վերջինիս:

1108 թվականի ամռանը Թորոսը Իկոնիայի սուլթանության բանակից գրավեց Ամուտա Թիլ ամրոցը:

1111 թվականի գարնանը Գագիկ Երկրորդին սպանած Մանդալե եղբայրներից գրավեց Կիզիստրա ամրոցը: Եղբայրները սպանվեցին, իսկ Թորոսն էլ հետ խլեց Գագիկ Երկրորդի դրոշը:

1112 թվականի գարնանը հետ մղեց Իկոնիայի սուլթանության բանակին:

1115 թվականի հոկտեմբերի սկզբին գերեց իր մոտ ժամանած սեփական եղբայր Լևոնի փեսա Վասիլ Տղա Կամսարականին և հանձնեց Եդեսիայի կոմսությանը:

1118 թվականի մարտին ապաստան տվեց խաչակիրների կողմից պարտության մատնված եղբայրներ Աբլղարիբ և Լիկ Պահլավունիներին: Նույն թվականից էլ սկսեց աջակցել Անտիոքի դքսությանը: Արդյունքում՝ Լևոն Ռուբինյանի գլխավորած Ռուբինյանների իշխանության բանակը մեծ դեր խաղաց Ազազի ճակատամարտում շահած հաղթանակում, իսկ հետո էլ մասնակցեց Հալեպի շրջակայքի ասպատակմանը:

1119 թվականի օգոստոսին Թորոս Ռուբինյանը խաչակիրների հետ մասնակցեց Թերեպի հաղթական ճակատամարտին:

Թորոս Ռուբինյանը մահացավ 1129 թվականի փետրվարի 17-ին, որից հետո մի քանի ամսով նրան հաջորդեց որդին՝ Կոնստանդինը: Նույն 1129 թվականին, սակայն, Լևոն Ռուբինյանը գահընկեց արեց Կոստանդինին և վանք աքսորեց, որտեղ էլ հենց Կոնստանդինը մահացավ, իսկ իշխան էլ հռչակվեց Լևոնը:

Торос Рубинян: правил с 1100 по 1129 года...

Видео

Сын Константина.

Родился в 1070-х годах, точный год неизвестен.

Осенью 1104 года захватил Аназарба у Византийской империи.

Осенью 1107 года двенадцатитысячная армия Иконийского султаната разорила окрестности Аназарба, но в битве при крепости Бэрдус объединённое войско Тороса Рубиняна и Васила Гох Камсаракана нанесло им сокрушительное поражение.

Летом 1108 года Торос захватил крепость Амута Тил у войск Иконийского султаната.

Весной 1111 года он отбил крепость Кизистра у братьев Мандале, убивших Гагика Второго. Братья были убиты, а Торос вернул знамя Гагика.

Весной 1112 года отразил нападение Иконийского султаната.

В начале октября 1115 года взял в плен Васила Тха Камсаракана, зятя своего брата Левона, прибывшего к нему, и передал его графству Эдесса.

В марте 1118 года предоставил убежище братьям Аблгарибу и Лику Пахлавуни, потерпевшим поражение от крестоносцев. С этого же года начал оказывать поддержку герцогству Антиохия. В результате армия Рубинянов под предводительством Левона Рубиняна сыграла важную роль в победе в битве при Азазе, а затем приняла участие в разорении окрестностей Алеппо.

В августе 1119 года Торос Рубинян вместе с крестоносцами участвовал в победоносной битве при Терепе.

Торос Рубинян умер 17 февраля 1129 года. После его смерти на несколько месяцев ему наследовал сын Константин. Однако в том же 1129 году Левон Рубинян сверг Константина и сослал его в монастырь, где тот и умер. Новым князем. был провозглашён Левон.