milhistory.net

Հիանալի արդյունք, ուրախանում է Մեծ քուրմը և գնում է զեկուցելու Հայկազունի հերթական արքային իր այդ կարևոր հայտնագործության մասին: Ինչ անել, նստած մտածում են երկրի առաջին դեմքերը, Մեծ քուրմը օրացույցին ձեռք տալը համարում է սրբապղծության պես մի բան, դե իսկ Հայկազունի հերթական արքան էլ, ընդհանրապես, նույնիսկ տեսականորեն չի ուզում թույլ տալ այն բանը, որ իր հեռավոր, փառահեղ ու արդեն աստվածացված նախնու օրացույցում մի որէև բան փոխվի: Ի վերջո քաղաքական համապատասխան կամքի դրսևորման արդյունքում մ.թ.ա. մոտավորապես 2000 թվականներին ընդունվում է քաղաքական մի որոշում՝ օրացույցին, ամսանուններին և օրանուններին ձեռք չենք տալիս, իսկ խնդիրն էլ լուծում ենք այսպես.

- Ով ասաց, որ Նավասարդը պետք է միշտ լինի ամռանը կամ բերքահավաքից առաջ?,- հարց է բարձրացնում արքան:

Մեծ քուրմը զարմացած նայում է արքայի դեմքին, իսկ սա զարգացնում է միտքը.

- Թող Նավասարդյան խաղերը լինեն տարվա տարբեր մասերում, մեկ օր առաջ անցնելով, իսկ այն բանից հետո, երբ Աղեղնավորն էլ գիտի թե երբ, Նավասարդյան խաղերը կրկին կհամընկնեն ամռանը, մի բան կմտածենք:

Մեծ քուրմը, որ մինչ այդ թերհավատորեն արքային էր նայում, արագորեն մի քանի հաշվարկներ է անում և, լրացնելով արքային, ասում է.

- Տեր արքա, հենց նոր հաշվեցի, եթե այն անպետք Բելին սատկեցնելուց հետո ստեղծված վիճակին ձեռք չտանք, ապա Նավասարդը նորից շոգերին՝ աշնան հենց բերանին, կընկնի մոտ մի 1000 տարի հետո:

- Վերջ, որոշում ենք, թող լինի այդպես, Նավասարդը ամեն տարի կընկնի այն օրը, երբ Մեծ քուրմը որոշած կլինի, որ անցել է 365 արևամուտ:

- Հիանալի է, տեր արքա,- կարծես մի ծանր բեռ ուսերից գցած հավանություն է տալիս Մեծ քուրմը,- այդ մեկ տարվա շրջապտույտն էլ մենք կկոչենք Հայկյան շրջան:

Մեծ քուրմը, թողեց արքայական պալատը կարևորագույն մի խնդրին լուծում տված մարդու թեթևությամբ, բայց նրա մտքով իսկ չէր անցել, որ, թեև խնդրին մեծ հաշվով ու սկզբունքային լուծում էր տրվել, սակայն մեկ փոքրիկ թերություն ամեն դեպքում մնացել էր: Դե ինչ ասես, այն ժամանակ Մեծ քուրմը ոչ ձեռքի տակ համապատասխան միջոցներ ուներ, ոչ էլ կարող էր այնքան ճշգրիտ հաշվարկներ աներ, որ իմանար՝ իրականում տարում տոմարը ոչ թե մեկ օրվա տարբերություն էր տալիս, այլ՝ մի քիչ քիչ: Դե ինչ ասես, Մեծ Քուրմը <րոպե>, առավել ևս <վայրկյան> կոչվող երևույթների մասին գաղափար չուներ, թեև, ի արդարացումն նրան, կարող ենք ասել, որ այն ժամանակ այդ ամենի մասին գաղափար չուներ աշխարհում և ոչ մի մարդ:

Եվ այսպես, Մեծ քուրմը գործի մեջ է դնում իր ու արքայի որոշումը և կրկին սկսում են հոսել տարիներ, որոնք հետո դառնում են տասնամյակներ ու հարյուրամյակներ:

Իսկ այժմ մոտենում ենք գլխավոր հարցին, ինչի համար այս ամենն ըստ էության գրվեց: Խնդիրը վայրկյաններով դիտարկելիս պարզվում է, որ Մեծ քուրմը իր հաշվարկներում սխալվել էր 674 վայրկյանի չափով՝ տիեզերական տարին Հայկյան տարուց տևում էր ոչ թե ուղիղ 6 ժամ, այսինքն՝ 21600 վայրկյան ավել, այլ դրանից 674 վայրկյան պակաս՝ 5 ժամ, 48 րոպե 46 վայրկյան կամ 20926 վայրկյան:

Վայրկյանների այս տարբերությունը, սակայն, երկար հազարամյակներ ոչ ոք ուղղակի չէր նկատում և, եթե տարվա կտրվածքով խնդիրը նկատվում էր եղանակների փոփոխության ու հողագործական աշխատանքների կտրվածքով, ապա օրվա մեջ 11 րոպե, 14 վայրկյանի պակաս լինելը ոչ ոք նույնիսկ տեսականորեն էլ չէր կարող նկատել: Արդյունքում ըստ Հայկական տոմարի օրը բաժանված էր 23 ժամի, այսինքն՝ մեր ժամի հետ համեմատած հայերի ժամը մի քիչ ավելի շատ րոպեներ ուներ իր մեջ, և ոչ ոք ուղղակի չէր կարող գլխի ընկնել, որ հետո՝ XX դարում, ամեն ինչ անչափ ճշգրտորեն կհաշվարկեն: Այսպիսով, եթե, ինչպես ասացինք, տարվա կտրվածքով ինչ որ բան կար, որի հետ կարելի էր օրերը համեմատել՝ եղանակը և հողագործական աշխատանքները, ապա օրվա կտրվածքով նման օրիենտիր չկար, ուղղակի եթե ժամացույց լիներ, կպարզվեր, որ 4 տարվա կտրվածքով օրերից մեկը գրեթե 44 րոպե պակաս է տևում, կամ, այլ հաշվարկով, 4 տարվա մեջ ամեն մի տարվա օրերից մեկը պակաս է մյուսներից մոտ 11 րոպե: Այն ժամանակ, սակայն ոչ ոք չէր կարող գլխի ընկնել այդ նրբությունը:

Վերադառնալով Ալիշանին ասեմ, որ պատահաբար թե, ոչ, բայց չի սխալվել նաև նա ու սխալ է զուտ մեխանիկորեն վայրկյանները հաշվել ու նրան սխալ հանել: Իրականում, ինչպես արդեն ասվեց, եթե տարվա կտրվածքով ինչ որ բան կար, որի հետ կարելի էր օրերը համեմատել՝ եղանակը և հողագործական աշխատանքները, ապա օրվա կտրվածքով նման օրիենտիր չկար, այսինքն՝ հին հայերը 4 տարվա մեջ քառորդ օրվա պահը հանգիստ նկատել ու այն հաշվի առնելով առաջ էին անցել, սակայն չէին նկատել և ուղղակի չէին էլ կարող նկատել, որ 4 տարվա կտրվածքով օրերից մեկը գրեթե 44 րոպե պակաս է տևում, կամ, այլ հաշվարկով, 4 տարվա մեջ ամեն մի տարվա օրերից մեկը պակաս է մյուսներից մոտ 11 րոպե կամ, այլ կերպ ասած, 365 օրերից մեջ է բաժանվում այն 11 րոպեն, 14 վայրկյանը, որ իրենք չէին նկատել: Արդյունքում Ալիշանը, ըստ երևույթին հաշվի առնելով նաև սա, ավելի իրապես կյանքի մոտ է վարվել, քան վարվում ենք մենք՝ նստած համակարգիչների ու հաշվողական մեքենաների առաջ և մեխանիկորեն գումարելով իրար վայրկյանները:

Կրկնում եմ՝ ողջ խնդիրը նրանում է, որ 4 տարվա կտրվածքով օրվա շարժը նկատվել է ու դրա արդյունքում կառուցվել է Հայկյան շրջան կոչվող երևույթը, սակայն տարվա օրվա կտրվածքով այն, որ 4 տարվա կտրվածքով օրերից մեկը գրեթե 44 րոպե պակաս է տևում, կամ, այլ հաշվարկով, 4 տարվա մեջ ամեն մի տարվա օրերից մեկը պակաս է մյուսներից մոտ 11 րոպե կամ, այլ կերպ ասած, 365 օրերից մեջ է բաժանվում այն 11 րոպեն, 14 վայրկյանը, որի մասին խոսվեց չեն նկատել ու երևի չէին էլ կարող նկատել: Այս սխալը, սակայն, ինչպես ասացի, ըստ էության չեզոքացավ այն բանով, որ քննարկվող ժամանակաշրջանում չկար ճշգրիտ ժամացույց և պակաս (կամ ավել, նայած ոնց նայես) 11 րոպե, 14 վայրկայնը ուղղակի <դուրս էր գրվում>՝ օրերից մեկի կամ, որ ավելի հավականական է՝ 365 օրերի վրա - այսքան բան

Австралийское издание известного научно-популярного географического журнала “National Geographic” составило список самых древних обсерватории мира. Там и наш Карахундж...

http://www.hayary.org/wph/?p=703

«Աշխարհաստեղծ» գաղափարական հակամարտության մասին պատմում է՝

1)Եգիպտացիների «Սեթ և Խոր» ավանդապատումը:

2)Աքքադի «Գիլգամաշի » ավանդապատումը:

3)Շումերի «Նիբուրու և Տիամատ», «Էնլիլ և Էնկի» ավանդապատումները:

4)Հնդկակական ավանդապատումներում Կրիշնայի և Բրահմայի «Աշխարհաստեղծ» ավանդապատումները:

5)Ասորական «Ահուրի» ավանդապաումը:

6)Եվրոպական «Ասերի և Վաների» ավանդապատումը:

7) Հուրրի-հեթական «Աշխարհաստեղծ» աստվածների չորս սերունդների ավանդապատումները :


1)Ըստ Ալեքսանդրիայի տոմարի աշխարհի արարման սկիզբը 5493 թվականի մաիսի 25-ին է:

2)Ըստ եգիպտական ավանդապատումների՝ մ.թ.առաջ 2782 թվականին, աշխարհի արարման պահից անցել էր 482 տարի, այսինքն՝ ըստ եգիպտական արեգակնային տարեցույցի՝ «Աշխարհի արարման» սկիզբը համապատասխանում է մ.թ. առաջ 3264 թվականին:

3)Ըստ աքքադական լուսնային տարեցույցի՝ «Աշխարհի արարման» սկիզբը համա պատասխանում է մ.թ. առաջ 4322 թվականին:

4)Ըստ հրեաների լուսնային տարեցույցի՝ «Աշխարհի արարման» սկիզբը համապատասխանում է մ.թ. առաջ 3761 թվականին:

5)Ըստ ասորական ավանդապատումների՝«Աշխարհի արարման» սկիզբը համապատասխանում է մ.թ. առաջ 3500 թվականին:

Խուսափելու համար ավելորդ հարցադրումներից, այստեղ տանք որոշակի պարզաբանում ,ասորական տոմարը ունի երկու մոտեցում պատմական և մերօրյա:

Պատմական, ասելով հասկանում ենք դիցաբանական արարման սկիզբը, որը համապատասխանում է մ.թ.առաջ 3500 թվականին:

Vanakan

Приветствую Вас на форуме, надеюсь форум станет приятным местом Вашего времепровождения.

На счет Вашего поста, понятно, и как это относится к Айкидскому календарю?

Սա թերի է և վաղուց հնացած

Այո, մենք պետք է նոր համակարգ ձևավորենք...

Իմ համեստ կարծիքով եղել է այսպես - մինչև մ.թ.ա. 2492 թ-ը սկիզբը եղել է գարնանային գիշերահավասարին, բայց հետո, հաշվի առնելով կոնկրետ ռազմական իրադարձությունը՝ Հայոց ձորի ճակատամարտը, քաղաքական որոշման արդյունքում դրվել է նոր սկիզբ:

Ճիշտ է։

Ես միանգամից ասեմ, որ այս թեման ինձ համար չափազանց մնագաշերտ և անծանոթ է, բայց և այնպես կարծում եմ, որ Անանիա Շիրակացու չափազանց կարևոր հաղորդությունը այն մասին, որ մինչև քրիստոնեությունը(հին հայերի մոտ) նոր տարին սկսվել է գարնանային գիշերահավասարին, դնում է վերջակետ բոլոր մեկնաբանությունների վրա հստակ տեղափոխելով Նավասարը գարնանային գիշերահավասարի օրը:

Մարտի 21 ,Գարնանային գիշերահավասարի օրը նաև Ամանոր է Իրանցիների մոտ,տոնվում է որպես Նովրուզ։
Նաև ներկա Հայ հեթանոսների մոտ,դա որպես տարեսկիզբ է։
Արեգ ամսվա,Արեգ օր։

Ինձ հավանական է թվում իմ ասած պահը...