Армяно-персидские войны: Великий Айк vs Сасаниды...
Re: Меружан Арцруни: Предатель, или... язычнык с "своей правдой"
Մի սպանաներ զմեզ, այլ ես գիտեմ, զի նոյն աւետարանն ածէ զԱրշակ արքայ ի ծունկս քո:
- «Բերել տուր Հայաստանից երկու բեռ հող և մի աման ջուր»,- հուշում են քաղդեացիները,- «խորանիդ մի մասում շաղ տուր հայկական հողն ու ջուրը, այնուհետև՝ շրջիր նրա հետ: Եթե ոտքը դնելով իր Հայրենիքի հողի վրա՝ քեզ հետ խոսի նույն ձևով, ինչպես խոսում է խորանիդ բնական մասում, ապա հավատարիմ դաշնակիցդ կլինի: Իսկ եթե ոչ, ապա տուն դառնալուն պես՝ կնորոգի քեզ հետ հին թշնամությունը»:
- «Հեռու ինձանից, չարագործ ծառա, որ տերերիդ վրա տեր ես դարձել, և ես չեմ ների քեզ և քո որդոց իմ նախնիների վրեժը... որովհետև այժմ դուք՝ ծառաներդ, ձեր տերերի՝ մեր բարձն եք հափշտակել, բայց ես չեմ թույլ տա այդ, մինչև դարձյալ մենք մեր տեղը չգրավենք» :
Արքա Արշակ-«Իմս է այդ տեղը, որտեղ դու բազմել ես, վեր կաց այդ տեղից, որ ես բազմեմ, որովհետև մեր Ազգի տեղն այդ է եղել: Իսկ եթե ես իմ աշխարհը դառնամ՝ քեզանից մեծ վրեժներ կպահանջեմ»:
- «Բերել տուր Հայաստանից երկու բեռ հող և մի աման ջուր»,- հուշում են քաղդեացիները,- «խորանիդ մի մասում շաղ տուր հայկական հողն ու ջուրը, այնուհետև՝ շրջիր նրա հետ: Եթե ոտքը դնելով իր Հայրենիքի հողի վրա՝ քեզ հետ խոսի նույն ձևով, ինչպես խոսում է խորանիդ բնական մասում, ապա հավատարիմ դաշնակիցդ կլինի: Իսկ եթե ոչ, ապա տուն դառնալուն պես՝ կնորոգի քեզ հետ հին թշնամությունը»:
- «Հեռու ինձանից, չարագործ ծառա, որ տերերիդ վրա տեր ես դարձել, և ես չեմ ների քեզ և քո որդոց իմ նախնիների վրեժը... որովհետև այժմ դուք՝ ծառաներդ, ձեր տերերի՝ մեր բարձն եք հափշտակել, բայց ես չեմ թույլ տա այդ, մինչև դարձյալ մենք մեր տեղը չգրավենք» :
Արքա Արշակ-«Իմս է այդ տեղը, որտեղ դու բազմել ես, վեր կաց այդ տեղից, որ ես բազմեմ, որովհետև մեր Ազգի տեղն այդ է եղել: Իսկ եթե ես իմ աշխարհը դառնամ՝ քեզանից մեծ վրեժներ կպահանջեմ»:
𒋩𒂗
Re: Меружан Арцруни: Предатель, или... язычнык с "своей правдой"
Цитата:
որովհետև այժմ դուք՝ ծառաներդ, ձեր տերերի՝ մեր բարձն եք հափշտակել, բայց ես չեմ թույլ տա այդ, մինչև դարձյալ մենք մեր տեղը չգրավենք» :
Как же не хватает нам таких людей и правителей
𒋩𒂗
Re: Меружан Арцруни: Предатель, или... язычнык с "своей правдой"
Անդովկ իշխանը, որ ողջ կյանքն էր դրել հայոց գահի ամրության համար, հիմա տեսնում էր այդ գահի կործանումը: Պատանեկան տարիներից սուրը ձեռքից դեն չգցած իշխանն անցել էր ճակատագրի բոլոր փորձությունները, ու միշտ էլ քաղաքական, ռազմական ցանկացած դժվարության ժամանակ՝ մեն-մենակ ստանձնել էր երկրի հանդեպ պատասխանատվությունը: Անդովկը հայոց պետության զինվորն էր, քուրմը և իշխանը՝ միաժամանակ: Անդովկը միշտ էլ այնտեղ էր, որտեղ վճռվում էր հայոց բախտը: Իշխանից ազդվում էին բոլորը: Նրան չէին սիրում եկեղեցականները. ոչ ոքի համար գաղտնիք չէր, որ Սյունիքի լեռներում ծաղկում ու հարատևում է հայոց հին հավատքը, որ իշխանը քամահրում է կանացիազգեստներին: Բոլորին էր երկրում հայտնի Անդովկի վաղեմի ընկերությունը՝ հանուն արքայի ու պետության ոչ մեկ անգամ Գրիգորի տոհմի դեմ ծառացած Հայր Մարդպետի հետ բոլորին էր հայտնի նրա անսահման նվիրվածությունն ու պաշտամունքի հասնող հարգանքը Հայոց Թագի հանդեպ: Շատերն էին հիշում Հուսիկի գանահարումը Բնաբերդում, Գրիգոր պարթևի աշակերտ Դանիելի մահը՝ դաժան, բայց արդարացի: Շատերն էին հիշում դավաճան նախարարների պատիժներն ու ոչ մեկ անգամ հայոց պաշտպանության գործն ուսերին վերցրած իշխանի սխրանքները. Անդովկը միշտ էլ արքաների կողքին էր՝ նրանց պաշտպանության առաջին դիրքերում: Նա այն հազվագյուտ այրերից էր, որոնց սոսկ ներկայությունը ուժ ու համարձակություն է տալիս զորքին, արքային, ազգին: Անդովկը հզոր էր, քաջ և իմաստուն, հպարտ ու պատվախնդիր: Նախնյաց հավատքով ու արժեքներով էլ դաստիարակել էր դստերը՝ Փառանձեմ թագուհուն: Արքայի կամքով, դաստիարակում ու կրթում էր նաև գահաժառանգ Պապին: Անդովկը, որ ջանք ու եռանդ չխնայեց Արշակի գահակալության համար, հիմա՝ արքայի Տիզբոն մեկնելուց հետո, այն միակ ազնվականն էր, ով քնում ու զարթնում էր Ցեղին հասցրած անարգանքի ամոթը վերացնելու մտքով: Մինչ եկեղեցու հայրերի գլխավորությամբ հայոց մեծ ու փոքր նախարարական տները զբաղված էին տերեր փնտրելով, Սյունյաց իշխանն, սրտում անշեջ պահած արքայի ու փեսայի կորստյան ցավը, միայնակ էր մնացել:
Անդովկը Սիսական Գնդից առանձնացրեց 1700 ընտիր հեծելազորային և մտավ Պարսկաստան: Հասնելով Տիզբոնի մատույցներին, գունդը թողնում է ծածուկ մի տեղ, փոքրիկ ջոկատով մոտենում պարիսպներին: Իմանալով, որ Սիսական Անդովկն է, որը գնում է Շապուհին օգնության, պահակազորն ուրախությամբ ներս է թողնում Սյունյաց ջոկատին: Գիշերը սպանվում են գլխավոր դարբասները հսկող պահակները, բացվում են քաղաքի դռները, և հռչակավոր Սիսական գունդը մտնում է արքայանիստ քաղաք: Տիզբոնը հայերի ձեռքում էր: Անդովկի հրամանով ավերվում են Շապուհի պալատն ու ազնվական թաղամասը, իշխանների տներն ու միջնաբերդը: Պալատից դուրս են հանում արքայական գանձարանը: Այն ամենը, ինչ հիշեցրել է Սասանյանների փառքն ու հզորությունը՝ բարձում են քաղաքից հավաքված գրաստների վրա: Հսկայական քարավանը, Սիսական գնդի ուղեկցությամբ, շարժվում է դեպի Հայք: Տիզբոնն ավերված էր ու անարգված: Շապուհը նման անպատվություն դեռ չէր ստացել: Այն, ինչ չկարողացան անել հռոմեական լեգեոնները, արեց Անդովկը՝ մի բուռ քաջերով: Պարսից արքաների փառքն ու պատիվն էր, որ Տիզբոնի գանձերի հետ միասին Անդովկը թաղեց Ծղուկ գավառում՝ Շաղատի վանքի նկուղներում ու թաքնարաններում, հրամայելով վանքը ծածկել հողի տակ:
Անդովկը գիտեր, թե ինչ է սպասվում իրեն: Բայց նա գնաց այդ քայլին, որովհետև պետք էր ցույց տալ Շապուհին, որ հայոց արքայի տմարդի գերեվարումը չի ներվում երբեք, որ Հայոց հողում միշտ էլ կան ու մնալու են հրաշքի ընդունակ արի զինվորներ, որ ստորաքարշությամբ պարսից արքայի ոտքերն համբուրող նախարարները չեն հայոց տերերը, այլ մի բուռ այս քաջերը, որոնք ամեն պահի ընդունակ են պատժել ազգի արժանապատվությունը ոտնահարողին:
Անդովկը Սիսական Գնդից առանձնացրեց 1700 ընտիր հեծելազորային և մտավ Պարսկաստան: Հասնելով Տիզբոնի մատույցներին, գունդը թողնում է ծածուկ մի տեղ, փոքրիկ ջոկատով մոտենում պարիսպներին: Իմանալով, որ Սիսական Անդովկն է, որը գնում է Շապուհին օգնության, պահակազորն ուրախությամբ ներս է թողնում Սյունյաց ջոկատին: Գիշերը սպանվում են գլխավոր դարբասները հսկող պահակները, բացվում են քաղաքի դռները, և հռչակավոր Սիսական գունդը մտնում է արքայանիստ քաղաք: Տիզբոնը հայերի ձեռքում էր: Անդովկի հրամանով ավերվում են Շապուհի պալատն ու ազնվական թաղամասը, իշխանների տներն ու միջնաբերդը: Պալատից դուրս են հանում արքայական գանձարանը: Այն ամենը, ինչ հիշեցրել է Սասանյանների փառքն ու հզորությունը՝ բարձում են քաղաքից հավաքված գրաստների վրա: Հսկայական քարավանը, Սիսական գնդի ուղեկցությամբ, շարժվում է դեպի Հայք: Տիզբոնն ավերված էր ու անարգված: Շապուհը նման անպատվություն դեռ չէր ստացել: Այն, ինչ չկարողացան անել հռոմեական լեգեոնները, արեց Անդովկը՝ մի բուռ քաջերով: Պարսից արքաների փառքն ու պատիվն էր, որ Տիզբոնի գանձերի հետ միասին Անդովկը թաղեց Ծղուկ գավառում՝ Շաղատի վանքի նկուղներում ու թաքնարաններում, հրամայելով վանքը ծածկել հողի տակ:
Անդովկը գիտեր, թե ինչ է սպասվում իրեն: Բայց նա գնաց այդ քայլին, որովհետև պետք էր ցույց տալ Շապուհին, որ հայոց արքայի տմարդի գերեվարումը չի ներվում երբեք, որ Հայոց հողում միշտ էլ կան ու մնալու են հրաշքի ընդունակ արի զինվորներ, որ ստորաքարշությամբ պարսից արքայի ոտքերն համբուրող նախարարները չեն հայոց տերերը, այլ մի բուռ այս քաջերը, որոնք ամեն պահի ընդունակ են պատժել ազգի արժանապատվությունը ոտնահարողին:
𒋩𒂗
Re: Меружан Арцруни: Предатель, или... язычнык с "своей правдой"
Удивительно, 1700 храбрецов уничтожили столицу великой империи, в эту столицу ни какой враг не смог войти и хоть одного гражданина убить, а он вошёл и уничтожал всё славу персов.
𒋩𒂗
Re: Меружан Арцруни: Предатель, или... язычнык с "своей правдой"
«-Վայ ինձ Արշակիս, որտեղից ու՞ր ընկա, և ի՞նչ օրի հասա»,- հուսահատ կանչով վերցրեց դանակը սեղանից, նայեց մի վերջին անգամ Դրաստամատին և սպարապետին, կարդաց նրանց աչքերի լուռ համաձայնությունը և վերջ տվեց թշվառ կյանքին: Իր արքային միացավ նաև Դրաստամատը՝ հայոց վերջին Մարդպետը, որ պատվով ու ազնվությամբ ծառայել է իր արքային:
𒋩𒂗
Re: Рейд на Ктесифон: Тизбонский плач Сасанидов...
Это одна из славных страниц нашей военной истории, жаль, не совсем широко разрекламированная...
Приходите в мой дом...
Re: Царица Парандзем: Легендарная воительница за страну и народ.
Նման թեմայով, ըստ իս, ամենահաջողվածը Պերճ Զեյթունցյանի "Արշակ II"-ն է:
Приходите в мой дом...
Re: Царица Парандзем: Легендарная воительница за страну и народ.
Я тут больше хотел сообщить о делах Меружана ежели Парандзема .
Что же вы скажете насчёт Меружана?
.Что же вы скажете насчёт Меружана?
𒋩𒂗
Re: Рейд на Ктесифон: Тизбонский плач Сасанидов...
Цитата:
Это одна из славных страниц нашей военной истории, жаль, не совсем широко разрекламированная...
Я бы сказал - одна из славнейших
, а знаете почему это страница широко не разрекламирована? Потому, что Андовк был язычником, а как думает ААЦ и ААЦ-шника : армянин тот кто христианин причём ААЦ-шник. В школьных учебниках найдёте больше тупых сказок чем таких хороших рассказов.𒋩𒂗
Re: Царица Парандзем: Легендарная воительница за страну и народ.
А про него давайте в соседней теме.
Приходите в мой дом...
Re: Рейд на Ктесифон: Тизбонский плач Сасанидов...
Ну и ну, это откуда взяли??? Перестаньте так вольно обращаться с историческими фактами. Андовк был на стороне Трдата и Григора Лусаворича еще в 301-ом году.
Приходите в мой дом...
Re: Рейд на Ктесифон: Тизбонский плач Сасанидов...
Цитата:
Ну и ну, это откуда взяли??? Перестаньте так вольно обращаться с историческими фактами. Андовк был на стороне Трдата и Григора Лусаворича еще в 301-ом году.
Да вы что? Скажете откуда могу я прочитать?
𒋩𒂗
Re: Рейд на Ктесифон: Тизбонский плач Сасанидов...
Смотри у Ована Мамиконяна. У него не говорится про имя князя Сюни, но из других источников известно, что тогда нахараром Сюни был Андовк, смотрите например здесь. Такой уж долгожитель у нас, Андовк
Приходите в мой дом...
Re: Рейд на Ктесифон: Тизбонский плач Сасанидов...
Я это знаю, Андовк был нахараром и вождём Сисакидов во время правления Тирана, Тиран возвысил Андовка вместе с Хайр Мардпетом и Васак Мамиконяном. Но где можно прочитать, что Андовк был христианином? Насколько мне известно историки сообщают о его языческом нраве и о том, что он и его дочь(Парандзем) были язычниками как и Аршак с Папой.
𒋩𒂗