milhistory.net

Լրացավ Ծովերից Ծով Հայաստանի 12 ամյակը,մեծ տոնախմբությունից հետո ես ուղվեցի Կարմիր Բլուր,ուր ինձ սպասում էր ՉԹՕ ն :
Դիմավորեց ինձ ծանոթ այլմոլորակայինը եվ դիմեց՝
-Բարեվ Արենին ,Մեծ Հայքի Մարզպետին:
-Բարեվ Անունակին,Նիբրուի Դեսպանին:
-Եկել եմ քեզ հրավեր տամ,արդ Նիբրու մոլորակի տեր ՀԱՅԱՆ քեզ հրավիրում է Դումուզիի ու Ինանայի Որդու Շարա շատակերի հարսանեքին:
-Գալիս եմ,ընդունելի է հրավերքը:

Սույն թվական:

Կամ Հայկյան 4534 թվական ,Նիբրու Խաչ մոլորակ, Հայակերտ Քաղաքամայր:


Հայակերտում ինձ դիմավորեց 5 մետրանոց հսկա արքան եվ Հայերի նախնի` էԱ/ՀԱՅԱ/էՆԿԻ/ՀԱԼԴԻ Աստվածը...

-Ով մեծն ՀԱՅԱ ,-ծնկի գալով երկրպագեցի ես:
-Մարդուկ,մի վախեցիր եվ ծնկի մի արի,ով էլ լինի քո դեմն-,ասաց նա;
-Հայր իմ,քո վեհությամբ դու արժանի ես երկպագության,քանզի ես վերականգնել եմ Մուսասիրի քո տաճարը ու զոհեր եմ մատուցանում...
-Ապրես,-ասաց նա ժպտալով-,իսկ հիմա գնում ենք Շարա թոռանս հարսանիքին:

ճոխ հարսանիք էր,ահագին մեծ սեղան 5 մետրանոց հսկաների համար,եվ ես որ չեմ հասնում 2 մետրին, կարելի է ասել,որ տրաաքելու չապ կերա՝ տեսակ տեսակ խորտիկներ,խորոված,խաշ,խաշլամա...

ինձ գինի չեր կարելի,բայց Աստվածային ըմպելիք ՝ Նռան գինին ես երկու բաժակ դատարկեցի

Հարսանիքից հետո ինձ հետ ուղարկեցին Երկրագունդ,բայց մի բան այն չեր:

Քանզի Նիբրու Խաչ մոլորակի 365 օրը հավասար է Երկրային 3650 տարվան,ես որ Նիբրույում մնացի 3 օր,երկրում անցել էր ՝ 36 տարի...

ուրեմն՝ 2068 թվական ,էրիվան...

Իմ բացակայության ժամանակ շատ բան էր փոխվել եվ դրանում իմ մեղքն էր,որ չխմեյի ու չմրափեի 60 ժամ,շուտ կգայի Հայրենիք:

Հայաստանում նոր թագավոր էր նշանակվել եվ որը Հայ չէր,անունը Մեսալիմ,եվ որը բռնապետ էր ողջ Եվրասիային ու գաղտնի կառավարության անունով էր գործում եվ նրան հրամայված էր ՝ կոտորել Հայասացիներին,
եվ գուցե՞ պատահականություն չէ իմ 36 տարի թռնելը:
Նրա գահանիստը էրուշալայմն եր ու նա իմացավ իմ գալու մասին,զորք հավաքեց ու դիմեց դեպի ԱրԱրԱՏԱ...

Եվ ես թուր կեծակին աջ ձեռիս
խաչ պատերազմին ,,հավերժության ութաթեվ նշանը,, ձախ բազկին
դեմն ելա հրոսակի

Դղրդում էր հողը Հայրենի սրերի զարկից:
ԲՅՈՒՐ-ԲՅՈՒՐԱՎՈՐ մի զարկով էինք մոռթում:
ԲՅՈՒՐ-ԲՅՈՒՐԱՎՈՐ մյուս զարկով էինք տապալում:
ԲՅՈՒՐ-ԲՅՈՒՐԱՎՈՐ հուր աչքերով էինք մոխիր անում:
ԲՅՈՒՐ-ԲՅՈՒՐԱՎՈՐ դեռ մեզ չհասած զգետնվում էին անշնչացած:
....

Իմ դեմն ելավ դժնի դեվն ամեհի
ինքնին Մեսալիմ
եվ բախվեցինք մենք իրար
իրարու գետին զարնեցինք

-Հերթը իմն է ,ասեցի ես:
եՎ Թուր Կեծակին նրա գլխին պարզեցի,նա սկսեց թպրտալ, եվ ես կայծակնային արագությամբ ջախջախեցի գանգը նրա....

-Հետո պապի,բա հետո ի՞նչ արիր:
-Հետո Վահագնիս,ես ասեցի դրանց,թէ մեկ էլ ասպատակեն հողն Հայաց,ապա կստանան այս սրից նոր սպիներ ու Հայրենիքս ազատագրվեց ու ՈՍԿԵԴԱր եկավ Տերությունումս:
-ի՞նչքան է մեծ տերությունը ,պապի:
-ինչքան որ սուրս կտրեց,ամբող Երկրագունդը քեզ համար է,իմ սերնդի համար:ՎԱՅԵԼԵՔ...

...............................................


ՎԵրՋ

25.06.2112թ

Արիվան

Այսքան բան,ձեր մեկնաբանությունները՞...

Հակասական պատմվածք էր, ապեր: Մի կողմից գեղեցիկ գաղափար կար` ազատագրված հայրենիք, բայց մյուս կողմից էլ պատմվածքի կառուցվածքն այնքան օրգինալ էր, որ ինչ-որ տեղ դժվար էր այն հասկանալ: Առայժմ փորձում եմ ընկալել և ըմբռնել...

Հատկապես ի՞նչն էր անհասկանալի:
օրինակ՝ գլխավոր հերոսը շատ է սիրում իր Հայրենիքը եվ ամեն պատեհ առիթի նետվում էր ի պաշտպանության ազգի:
Այո անհասկանալի ու հակասական բաներ կան գրած,բայց ես երեվի տաղանդ չունեմ գիրք գրելու,կամ նոր եմ սովորում գիրք գրել...
Ամեն դեպքում ես փորձ արեցի,օրտագործելով՝ Հայա Աստծո,Նիբրու մոլորակի,2012 թվականի ,,աշխարհի վերջը,, եվ այլ գործոններ ՝հիմնված Զահարի Սիտչինի Անունակների մասին աշխատությունների վրա…
Բացի դրանից ես օրտագործեցի անմահության ու թուր Կեծակինի գաղափարը:
Անմահությունը կայանում էր Նիբրու մոլորակի ,,1 տարին հավասար է Երկրի 3600 տարվան,, .որ հերոսը կարար դարեր պոկվեր:
Եվ հայտվեր իր թուր կեծակինով ճիշտ դարում ու ճիշտ այն պահին երբ Եղերն պիտի լինի,իսկ դրա համար պետք էր Նիբրու մոլորակի գործոնը:

Այսքանը,հուսանք որ ՀԱՅԱ Աստվածը չէ արհամարհի իր ազգին ու կտա մեզ Թուր Կեծակին....

Ինձ թվում է, Ալեն ջան, իդեան լավն էր, ուղղակի դու այս ամենը պետք է շատ լուրջ մշակես, միս ու արյուն տաս գրածիդ...

կարող է ինձնից խլել շատ երկար օրեր:
համամիտ եմ,ես կմշակեմ,կփորձեմ մանրամասն ու ավելի շատ սցենարով ՝ներկայացնել,կտեղադրեմ ֆայլ տեսքով...
շնորհակալ եմ ձեր ուշադրության համար:

Հարգանքներով:

Իհարկե, Ալեն ջան, հեշտ չէ - Անմահության դատապարտվածը ես 5 տարում եմ գրել և այն էլ միայն առաջին մասը