Օֆիսում գործ անելիս աչքի պոչով նայում էի «Մեզնից մեկը» պոստապոկալիպտիկ սերիալը: Ինչպես և հարկն է՝ վիրուս, այս անգամ ինչ որ սունկ, աշխարհը կործանվում է, հետո սկսվում է կինոն: Սիրում եմ նման ժանրը, հատկապես ԱՉՔԻ ՊՈՉՈՎ ՆԱՅԵԼՈՒ ՄԱԿԱՐԴԱԿՈՒՄ, «Քայլող մեռելներ»-ը սերիալի տիպի, չնայած ինչ որ տեղ կեսերից դրա համը հանեցին և ես մինչև վերջ չնայեցի:
Եվ այսպես, ինձ համար հանգիստ նայում եմ: Եսիմ ինչ չէր, բայց աչքի պոչով նայելու համար տանելի սերիալ էր: Ահա ուրեմն, նայում եմ նայում և, ինչպես ռուսները կասեին, НИЧТО НЕ ПРЕДВЕЩАЛО БЕДЫ, երբ հանկարծ ինչ որ տեղ 3-րդ սերիայի կեսերին… մորուքով մի տղամարդ… գրողը տանի, ասելու էլ բան չի… էն բանից սկսեց անել մորուքով մեկ այլ տղամարդու հետ: Լավ էր աչքի պոչով էի նայում, բայց իրոք զզվելի էր…
Արա լավ, բայց… խի՞, ախպեր, խի՞ - սերիալ էր, նայում էինք, էլի, նայում էինք ձեռի հետ ու ընթացքում աշխատում էինք, խի՞ փչացրիք, ես ձեր գերտոլերանտ նանը – զզվելի տեսարանը փչացրեց աշխատանքային տրամադրությունս… վըխք, արա!
Один из нас: Вашу... муть...
Один из нас: Вашу... муть...
Приходите в мой дом...
Re: Один из нас: Вашу... муть...
Модераторское - Тема очищена. Стоп. И так рабочее настроение испортили.
Приходите в мой дом...