milhistory.net

«Я очень рад иметь эту возможность говорить о некоторых вещах, в которых мы согласны с нашими Масонскими друзьями, поскольку мы говорим в Масонском храме, и мы также – Масоны. Я – вольный каменщик» – Чарльз Тейз Рассел, (Храм Бога – пастор Рассел, страница 120).

Итак, многих, кто интересуется тематикой «Свидетелей Иеговы», сейчас беспокоит такой вопрос: «Был ли основатель религии «Свидетелей Иеговы» Чарльз Тейз Рассел масоном?»

Очень многие исследователи жизни и «творчества» Ч. Т. Рассела в США и странах Западной Европы обращают внимание на его речь, сказанную им в бывшем масонском храме в 1913 году (вероятно, на конгрессе исследователей Библии, на котором присутствовали делегаты из 35 стран), в которой он произнёс слова, ставшие заголовком этой статьи: «Я – вольный каменщик». Эти слова можно перевести и как: «Я – масон», потому что здесь банальная игра слов, ибо слово «mason» в переводе означает «каменщик», а без перевода ассоциируется само с собой – масон, то есть представитель тайной антихристианской организации...

https://azbyka.ru/otechnik/sekty/opasno ... j-iegovy/4

Ну это понятно все создателы сект разних были масонамы.

Это не секрет уже.

Разоблачения продолжается.

Название организации: "Издательское общество сторожевой башни Сиона"
Известна также как: "Свидетели Иеговы"
Основатель: Чарлз Тэйз Расселл (18524916)
Нынешний президент: Фредерик У. Франц. (хотя возможно уже изменился)
Штаб-квартира: Бруклин, Нью-Йорк
Количество членов: в США - 752 404 чел., в мире - 2,2 млн чел. (данные 1988 г.)
Вероучение
Авторитетный источник
Журнал "Сторожевая башня" - один из основных источников вероучения
Утверждают, что высшим авторитетом для них является Библия
Труды Расселла, особенно его "Очерки изучения Библии", почитаются ими как "свет Писаний"
Имеют свой собственный перевод Библии ("Новый всемирный перевод"), отражающий взгляды их лидеров
Троица
Считают, что Бог есть не Святая Троица, а только "Бог Иегова"
Иисус Христос
Не верят, что Он - Бог
В Послании к Колоссянам 1:16,17 добавили слово "другие", чтобы доказать, что Христос - первое творение Божье
Добавили неопределенный артикль к слову "Бог" в Иоан. 1:1, тем самым придав ему значение "один из богов"
Использование имени Иегова
Имя "Иегова" используют только по отношению к Богу, чтобы подчеркнуть различие между Богом и Иисусом Христом
Но заменяют слово "Иегова" в тех местах Писания, в которых говорится об Иисусе
Воскресение Христа
Говорят, что Христос был воскрешен Богом как "преславное духовное существо", не имеющее физического тела
Заявляют, что Иисус "материализовался" с тем, чтобы люди могли увидеть Его живым
Святой Дух
Отрицают, что Он - третье Лицо Святой Троицы
Заявляют, что Он - всего лишь "активная сила"
Спасение
Утверждают, что вечная жизнь является вознаграждением за исполнение воли Божьей и выполнение своего посвящения
Верят, что 144 000 человек будут пребывать в небесной славе с Христом
Другие же будут наслаждаться блаженством на земле
Сон души
Не верят, что душа может существовать отдельно от тела
Истребление нечестивых
Считают, что нечестивые после смерти не будут испытывать вечных мук, а просто прекратят свое существование
Утверждают, что "учение о геенне огненной" не соответствует Писанию, неразумно, противоречит Божьей любви и не совместимо с принципами справедливости
Придают особое значение тому, что слово "вечная" переведено на английский язык двумя синонимами.

https://www.protestant.ru/read/article/63277

Воскресение Христа

Помимо ошибочного взгляда на Личность Христа "Свидетели Иеговы" придерживаются ложного учения о Его воскресении. В книге "Да будет истинным Бог" говорится: "Господь не хотел навсегда унизить Христа, навеки оставив Его человеком во плоти; вот почему, принеся в жертву Его совершенную человечность, Бог воскресил Его к бессмертной жизни как преславное духовное существо. Он вознес Его превыше ангелов и всего творения, чтобы Он был вторым после Него - Всевышнего Бога". Отметим, что, согласно этому утверждению, Иисус был воскрешен из мертвых как "преславное духовное существо".
В Библии же говорится совсем иное: после воскресения Христа Мария Магдалина по ошибке приняла Его за садовника (см. Иоан. 20:15). Господь Иисус Христос предложил Фоме потрогать Его раны в боку и на руках (см. Иоан. 20.27). Эти и другие места Писания свидетельствуют о том, что у воскресшего Христа было физическое тело.
Но "Свидетели Иеговы" от всего этого просто отмахиваются, заявляя, что Иисус временами "материализовался", чтобы являться людям как живой, а на самом деле никакого физического тела у Него не было. Такая точка зрения искажает подлинный смысл Писания. Это лишний раз подтверждает, что "Свидетели Иеговы" относятся к толкованиям своих лидеров с большим уважением, чем к учению Библии. Основная идея 1 Послания к Коринфянам, 15 - главного отрывка о воскресении Христа - в том, что физическое воскресение Христа - залог физического воскресения верующих.

Թվարկի Աստծո անունները

.
GPT-4o mini

Հայկական ավանդույթներում Աստծո անունները բազմազան են, և դրանք հաճախ կապված են տարբեր հատկությունների կամ գործառույթների հետ: Ահա մի քանի հայտնի անուններ:

Աստված - ընդհանուր անուն, որը օգտագործվում է Աստծո համար:
Տեր - հաճախ օգտագործվում է աղոթքներում:
Աստված Հայր - Աստծո հայրական կողմը ընդգծող անուն:
Աստված Որդի - Հիսուս Քրիստոսի անունը, որը համարվում է Աստծո որդին:
Աստված Սուրբ Հոգի - Սուրբ Հոգու անունը, որը համարվում է Աստծո ներկայությունը մարդկանց մեջ:
Եհովա - Աստծո անուն, որը հաճախ օգտագործվում է Հին Կտակարանի մեջ:
Ալլահ - իսլամական ավանդույթներում Աստծո անուն:
Այս անունները տարբեր մշակույթներում և կրոններում կարող են ունենալ տարբեր նշանակություններ և համատեքստեր:

Եհովայի վկաների մասին ինչ ՞ գիտես

.
GPT-4o mini

Եհովայի վկաները քրիստոնեական միություն են, որը հիմնադրվել է 19-րդ դարի վերջում ԱՄՆ-ում: Նրանք հայտնի են իրենց հատուկ հավատալիքներով և ուսմունքներով, որոնք տարբերվում են ավանդական քրիստոնեական եկեղեցիներից: Ահա մի քանի հիմնական կետեր նրանց մասին:

Հիմնադրություն
Հիմնադիր: Եհովայի վկաների շարժումը հիմնադրել է Չարլզ Թեյզ Ռասելը 1870-ականներին:
Առաջին կազմակերպություն: 1931 թվականին կազմակերպությունը ընդունեց «Եհովայի վկաներ» անունը, որպեսզի առանձնանա այլ քրիստոնեական խմբերից:
Հավատալիքներ
Աստված: Նրանք հավատում են, որ Աստծո անունը Եհովա է, և դա կարևոր է իրենց հավատքի համար:
Հիսուս Քրիստոս: Եհովայի վկաները հավատում են, որ Հիսուսը Աստծո որդին է, բայց ոչ Աստված, և որ նա մահացավ մարդկության մեղքերի համար:
Սուրբ Հոգի: Նրանք Սուրբ Հոգին չեն համարում անձ, այլ Աստծո գործողության ուժ:
Ավետարան: Նրանք հավատում են, որ Աստծո Kingdom-ը (թագավորությունը) արդեն հաստատվել է երկնքում, և որ Հիսուսը թագավորում է այնտեղ:
Պրակտիկա
Աղոթք: Նրանք աղոթում են միայն Եհովային:
Ավետարանություն: Եհովայի վկաները ակտիվորեն տարածում են իրենց հավատքը, հաճախ այցելելով մարդկանց տներ:
Հանդիպումներ: Նրանք ունեն շաբաթական ժողովներ, որտեղ քննարկում են Աստվածաշունչը և իրենց ուսմունքները:
Նախապատրաստություն: Նրանք խուսափում են ռազմական ծառայությունից, և չեն մասնակցում քաղաքական գործունեության:
Կազմակերպություն
Կառավարում: Եհովայի վկաները ղեկավարվում են «Աստվածաշնչյան ուսումնասիրության կազմակերպություն» (Watch Tower Bible and Tract Society) կողմից, որը կենտրոնական մարմին է:
Համաշխարհային տարածում: Նրանք ունեն համայնքներ տարբեր երկրներում և ակտիվորեն աշխատում են իրենց ուսմունքները տարածելու համար:
Եհովայի վկաները հաճախ քննադատվում են իրենց որոշակի ուսմունքների և պրակտիկաների համար, սակայն նրանք շարունակում են իրենց հավատքը և գործունեությունը ամբողջ աշխարհում:

Ավելի մանրամասն իրենց և իրենց ուսմունքի մասին

.
GPT-4o mini

Եհովայի վկաները (Եհովայի վկաներ) քրիստոնեական միություն են, որը հայտնի է իր յուրահատուկ ուսմունքներով և հավատալիքներով: Ահա ավելի մանրամասն տեղեկություններ նրանց մասին:

Հիմնադրություն և պատմություն
Հիմնադիր: Չարլզ Թեյզ Ռասելը հիմնադրել է այս շարժումը 1870-ականներին, սկզբում որպես «Սուրբ Գրքի ուսումնասիրողների» կազմակերպություն:
Անուն: 1931 թվականին կազմակերպությունը ընդունեց «Եհովայի վկաներ» անունը, որպեսզի առանձնանա այլ քրիստոնեական խմբերից:
Պատմական զարգացում: 20-րդ դարի ընթացքում կազմակերպությունը արագորեն աճեց և տարածվեց ամբողջ աշխարհում, ստեղծելով համայնքներ տարբեր երկրներում:
Հավատալիքներ
Աստված:
Եհովայի վկաները հավատում են, որ Աստծո անունը Եհովա է, և դա կարևոր է իրենց հավատքի համար:
Նրանք հավատում են, որ Աստված միակն է, և որ նա չունի հավասարներ:
Հիսուս Քրիստոս:
Նրանք հավատում են, որ Հիսուսը Աստծո որդին է, բայց ոչ Աստված:
Հիսուսը, ըստ նրանց, ստեղծված է Աստծո կողմից, և նրա մահը և հարությունը կարևոր են մարդկության փրկության համար:
Նրանք հավատում են, որ Հիսուսը վերադարձել է երկինք և այժմ թագավորում է Աստծո թագավորությունում:
Սուրբ Հոգի:
Եհովայի վկաները Սուրբ Հոգին չեն համարում անձ, այլ Աստծո գործողության ուժ, որը գործում է մարդկանց մեջ:
Ավետարան:
Նրանք հավատում են, որ Աստծո թագավորությունը արդեն հաստատվել է երկնքում 1914 թվականին, և որ Հիսուսը թագավորում է այնտեղ:
Նրանք նաև հավատում են, որ մոտ ապագայում տեղի կունենա աշխարհի վերջը, և Աստծո թագավորությունը կստեղծի նոր երկիր:
Պրակտիկա
Աղոթք: Նրանք աղոթում են միայն Եհովային, և աղոթքները հաճախ ուղղված են Հիսուսին:
Ավետարանություն: Եհովայի վկաները ակտիվորեն տարածում են իրենց հավատքը, հաճախ այցելելով մարդկանց տներ և բաժանելով գրքեր, բուկլետներ:
Հանդիպումներ: Նրանք ունեն շաբաթական ժողովներ, որտեղ քննարկում են Աստվածաշունչը և իրենց ուսմունքները:
Նախապատրաստություն: Նրանք խուսափում են ռազմական ծառայությունից, չեն մասնակցում քաղաքական գործունեության, և չեն նշում ազգային տոներ:
Կազմակերպություն
Կառավարում: Եհովայի վկաները ղեկավարվում են «Աստվածաշնչյան ուսումնասիրության կազմակերպություն» (Watch Tower Bible and Tract Society) կողմից, որը կենտրոնական մարմին է:
Համաշխարհային տարածում: Նրանք ունեն համայնքներ տարբեր երկրներում, և իրենց անդամները ակտիվորեն աշխատում են իրենց ուսմունքները տարածելու համար:
Կրթություն և սոցիալական կյանք
Կրթություն: Եհովայի վկաները խրախուսում են կրթությունը, սակայն նրանք նաև զգուշանում են աշխարհիկ ուսմունքներից, որոնք հակասում են իրենց հավատքին:
Սոցիալական կյանք: Նրանք խուսափում են ընկերություններից, որոնք չեն կիսում իրենց հավատքը, և հաճախ ունենում են իրենց համայնքի ներսում սոցիալական հարաբերություններ:
Եհովայի վկաները հաճախ քննադատվում են իրենց որոշակի ուսմունքների և պրակտիկաների համար, սակայն նրանք շարունակում են իրենց հավատքը և գործունեությունը ամբողջ աշխարհում:

Եթե ըստ իրենց Հիսուսը թագավորում է 1914 թվականից,ուրեմն հազար տարի հետո կլինի Դատաստանը 2914թվականին՞

.
GPT-4o mini

Եհովայի վկաների ուսմունքների համաձայն, 1914 թվականը նշում է այն ժամանակը, երբ Հիսուսը սկսեց իր թագավորությունը երկնքում: Նրանք հավատում են, որ այս թագավորությունը կբերի աշխարհի վերջի և Աստծո նոր աշխարհի հաստատմանը:

Եհովայի վկաները հավատում են, որ Հիսուսի թագավորության ընթացքում տեղի կունենան տարբեր իրադարձություններ, որոնք կհանգեցնեն աշխարհի վերջին դատաստանին: Նրանք չեն նշում կոնկրետ ամսաթիվ կամ տարի, երբ տեղի կունենա դատաստանը, սակայն հավատում են, որ դա տեղի կունենա Հիսուսի թագավորության ժամանակահատվածում:

Այսպիսով, 2914 թվականը, ըստ նրանց ուսմունքների, չի հանդիսանում կոնկրետ դատաստանի տարի, քանի որ նրանք չեն սահմանում այդպիսի ժամանակահատվածներ: Նրանք ավելի շուտ կենտրոնանում են այն բանի վրա, որ Աստծո թագավորությունը արդեն գործում է, և որ մոտ ապագայում տեղի կունենան կարևոր իրադարձություններ, որոնք կբերեն աշխարհի վերջը:

Նրանք նաև չեն ընդունում սրբանկարներ,տոներ,բանակում ծառայելը,արյան ներարկումը,խոզի միս ուտելը։
Իսկ նրանք պահում էն ՞Շաբաթը որպես հանգստյան օր։

.
GPT-4o mini



Եհովայի վկաները ունեն մի շարք հատուկ հավատալիքներ և պրակտիկա, որոնք տարբերում են նրանց ավանդական քրիստոնեական խմբերից: Ահա դրանցից մի քանիսը:

Սրբանկարներ
Եհովայի վկաները չեն ընդունում սրբանկարներ կամ պատկերներ, որոնք ներկայացնում են Աստծուն, Հիսուսին կամ սրբերին: Նրանք հավատում են, որ Աստված չի կարող լինել մարմնավոր, և որ սրբանկարները կարող են հանգեցնել պաշտամունքին, ինչը հակասում է իրենց հավատքին:
Տոներ
Նրանք չեն նշում ավանդական քրիստոնեական տոներ, ինչպիսիք են Ծնունդը և Пасха, քանի որ հավատում են, որ այդ տոները ունեն pagan (հեթանոսական) արմատներ: Նրանք նաև չեն մասնակցում ազգային տոների, որոնք կարող են հակասել իրենց հավատքին:
Բանակում ծառայելը
Եհովայի վկաները խուսափում են ռազմական ծառայությունից, քանի որ հավատում են, որ քրիստոնյաները պետք է խուսափեն բռնությունից և պատերազմից: Նրանք հավատում են, որ իրենց պարտքը խաղաղություն պահպանելն է:
Արյան ներարկումը
Նրանք չեն ընդունում արյան ներարկումները, քանի որ հավատում են, որ Աստվածաշունչը արգելում է արյունը օգտագործել: Նրանք նախընտրում են այլ բուժման մեթոդներ, որոնք չեն ներառում արյան օգտագործումը:
Խոզի միս
Եհովայի վկաները խուսափում են խոզի մսից, քանի որ այն համարվում է «անմաքուր» կենդանի Աստվածաշնչում: Նրանք հետևում են սննդի որոշակի կանոնների, որոնք հիմնված են Աստվածաշնչի ուսմունքների վրա:
Հանգստյան օր
Եհովայի վկաները չեն պահում շաբաթը որպես հանգստյան օր, ինչպես որոշ այլ քրիստոնեական խմբեր: Նրանք հավատում են, որ շաբաթը որպես հանգստյան օր այլևս պարտադիր չէ, և որ քրիստոնյաները պետք է պաշտեն Աստծուն ամեն օր: Նրանք մասնակցում են ժողովների և հանդիպումների շաբաթական, սակայն դա չի սահմանափակվում միայն շաբաթ օրով:
Այս բոլոր հավատալիքները և պրակտիկաները կազմում են Եհովայի վկաների առանձնահատկությունները և նրանց մոտեցումը կրոնական կյանքին:

82. ԷԼՈՀԻՄ, ԵՀՈՎԱ, ՍԱԲԱՈՎԹ, ՅԱՀՎԵ, ՀԱՅՐ՝ ԻՆՉՊԵ՞Ս ԿՈՉԵԼ ԱՐԱՐՉԻՆ
Текст на армянском языке к видео 1.85 на русском яз. Это видео на армянском— см. видео 7.82

Մեզ հաճախ հարցնում են, թե ինչու են Ե.վ.-ները սովորեցնում, որ Արարչի անունը Եհովա է, եթե Հիսուսը Նրան Հայր էր կոչում և չէր դիմում «Եհովա» անունով: (Մտ.6։9)։ Կամ ինչո՞ւ չեն Աստծու համար գլխավոր անուն ընտրել «Սաբաովթ», Էլոհիմ (այլ տարբերակով՝ Ալլահ) անունները, եթե դրանք ևս Աստվածաշնչում կան։ Եվ ինչո՞ւ են Արարչի անվան քառագիրն (ԵՀՎՀ) արտասանում «Եհովա», այլ ոչ թե «Յահվե»։ Մի խոսքով, Արարչի անվան հետ կապված հարցերը շատ են, որոնց կպատասխանենք

Աստվածաշնչի օգնությամբ:

Նախ պարզենք, թե ինչ է նշանակում «Աստված ներկայանում է մեկին այս կամ այն ​​անունով» խոսքը։ Ենթադրենք մեկի անունը Վանյա Սվիրիդով է, և բոլորը դա գիտեն: Բայց նա ինչ-որ մեկին ներկայանում է որպես շինարար, իսկ ինչ-որ մեկին՝ եղբայր (ընտանիքում): Սակայն երկու դեպքում էլ նա մնում է «Վանյա Սվիրիդով» անունով անձ։ Սա նրա հիմնական անունն է (նրա անձնական անունը): Իսկ եղբայր կամ շինարար անունները՝ երկրորդական և փոխաբերական «անուններ» են։

Հիմնական/անձնական անվան առավելությունն այն է, որ եթե Վանյա Սվիրիդովին փողոցում կանչեն «Պետյա Իվանով», նա չի շրջվի նույնիսկ բարձր կանչի դեպքում: Իսկ եթե կանչեն «եղբայր» կամ «շինարար»՝ կշրջվեն բոլոր եղբայրներն ու շինարարները։ Ուստի, կարևոր է գիտակցել, որ եթե Արարչին սխալ կանչենք, արձագանք չի լինի, ինչպես Վանյա Սվիրիդովի դեպքում: Սա է հաստատում Ս.Գիրքը: Նայենք Եղիա մարգարեի օրինակը. քանի դեռ Իսրայելը, դիմելով Աստծուն՝ «Բահաղ» էր կանչում, ոչ մի արձագանք չկար։ Բայց երբ Եղիան կանչեց «Եհովա יהוה, Աբրահամի Աստված…» — պատասխանն անմիջապես եկավ (Գ.Թագ. 18:21, 24-29, 36-38, ԱԹ):

Նկատի առեք. Եղիան հստակ առաջարկեց պարզել, թե որն է Արարչի անունը՝ Բահա՞ղ, թե՞ יהוה Եհովա (Գ.Թագ. 18.21): Նա Չառաջարկեց կանչել Բարձրյալ, Սաբաովթ և այլն, այլ նշեց կոնկրետ քառագիր יהוה (Եհովա) անունը, տես Գ.Թագ.18:21-ը Սթրոնգի համարակալմամբ: Մնացյալը հստակ էր. եթե պարզվեր, թե Արարիչը որ անվան կանչին կպատասխանի՝ «Եհովա» թե Բահաղ, ապա ուրմեն դա էլ Իսրայելի Աստծու անձնական և գլխավոր անունն էր: Այսինքն այդպես պետք է դիմեին Նրան: Եվ Իսրայելի Աստվածն արձագանքեց «Եհովա» անվանը։

Արարչի «Եհովա» יהוה անունը գիտեին Ադամն ու Եվան, քանի որ Եվան Կայենին ծնելով, ասաց. մարդ ստացա Եհովայով יהוה, Ծն.4։1։ Արարչի Եհովա անունը Ադամն ու Եվան փոխանցել են իրենց սերունդներին, դրա համար էլ Աբրահամը ի պատիվ Աստծու մի լեռ Եհովա-յիրե կոչեց (Ծն.22:14): Հապա ինչու է Ել.6:2,3-ում ասվում, որ Արարիչը հայտնվեց Աբրահամին «Ամենակարող» անվամբ: Քանզի դա էր պահանջում իրավիճակը. Աբրահամն ու Սառան ծերացել էին և որդի ունենալու նրանց երազանքը անիրական էր թվում: Եհովան ներկայացավ նրանց որպես «Ամենակարող Աստված», որպես Այն ոգին, ով ամեն ինչ կարող է, ուստիև Աբրահամին և Սառային կարող է տալ և՛ որդի, և՛ մեծ սերունդ (Ծն.17։1)։

Իսկ Մովսեսի ժամանակ Արարիչը հայտնվեց իր ժողովրդին այլ կողմով, որպես Եհովա, ով ամեն ինչ դարձնում է, և Ամենագո է: Ել.3:14,15. «Աստված ասաց Մովսեսին. «… այսպես ասա Իսրայելի որդիներին. «Ես Կդառնամ»-ն է (Եհովան է יהוה) ինձ ձեզ մոտ ուղարկել: Եհովան՝ ձեր հայրերի Աստվածը, Աբրահամի Աստվածը, Իսահակի Աստվածը և Հակոբի Աստվածն է ինձ ձեզ մոտ ուղարկել։ Սա է իմ անունը հավիտյան, և սրանով ինձ կհիշեն սերնդեսերունդ»: Ինչո՞ւ Իսրայելին Նա հայտնվեց որպես Եհովա՝ գոյություն ունեցողի և ամեն բանի դառնալ տվողի երեսակով: Որովհետև Իսրայելը Եգիպտոսում ընդունել էր նրանց ​​սովորույթները և գիտեր շատ այլ աստվածների:

Շատերն արդեն նույնիսկ կասկածում էին, որ Աբրահամի Աստված ընդհանրապես գոյություն ունի. շատ էր ծանր գերու նրանց դրությունը, հապա ո՞ւր է նայում Աբրահամի Աստվածը։ «Մեզ ստորացնում են, իսկ Նրա համար մե՞կ է: Իսկ գուցե Նա գոյությո՞ւն էլ չունի» — անտանելի բեռան տակ՝ ժողովուրդն ակամա կսկսեր այսպես մտածել։ Ուստի, Արարիչը հիմք ուներ Իսրայելին հայտնվելու որպես ոչ միայն Ամենագո, այլ նաև Եհովա կողմով, ով դառնալ է տալիս Իր բոլոր ծրագրերին. եթե Նա ստեղծել և ի սկզբանե դառնալ է տվել ամենայն բանի, ապա դառնալ կտա նաև նրան, ինչ խոստացել է Աբրահամին. Իսրայելին դուրս կբերի գերությունից և կտանի կաթ ու մեղրի երկիր (Ծն.15:13-16; Ել.3:16,17):

Եվ հիշելու համար՝ Արարիչը հենց Եհովա անունը առանձնացրեց՝ որպես Աբրահամի և Իսրայելի բոլոր նահապետների Աստծու առանձնահատուկ անուն (Ել.3:14,15): Այսինքն, «Եհովա» անվամբ Արարիչն իրեն զատեց Իսրայելին հայտնի Եգիպտոսի բոլոր աստվածներից։ Նույն միտքը, որ «ես եմ Եհովան, որ ձեզ սրբում եմ», Արարիչը շեշտել է Ղև.22:32,33-ում. «Որ ՁԵԶ համար Աստված լինելու համար՝ ձեզ Եգիպտոսի երկրիցը հանեցի. ես եմ Եհովան יהוה (ԱԹ, 2004թ): Արարիչն ինքն է հատուկ առանձնացրել այս անունը՝ որպես Իսրայելի Աստծու անուն, և սա հօգուտ «Եհովա» անվան 3-րդ փաստարկն է: Անցնենք առաջ.

Եթե պարզենք, թե Արարիչն իր անուններից որին է վերաբերվում հատուկ ուշադրությամբ, ապա կգտնենք 4-րդ փաստարկը «Եհովա» անվան օգտին։ Նշենք, որ Արարչի բոլոր թվարկված անուններից (Աստված, Տեր, Սաբաովթ և այլն) — միայն քառագիր (Եհովա) անունն է արգելված զուր արտասանել: Իսկ Աստծու մյուս բոլոր անունները թարգմանվում և արտասանվում են ազատորեն՝ առանց հարցեր և խնդիրներ առաջացնելու։ Միայն մի դեպքում պետք է զգույշ լինեին։ Ո՞ր: Արարիչն արգելել էր զուր տեղը արտասանել Իր «Եհովա» քառագիր անունը. Ելք 20։7 — «Քո Եհովա יהוה Աստծու անունը դատարկ տեղը չհիշես, որովհետև Եհովան יהוה իր անունը դատարկ տեղը հիշողին անպատիժ չի թողնի» (ԱԹ):

Այստեղից էլ՝ պարզ եզրակացություն. եթե Արարիչը արժևորում է հենց «Եհովա» անունը և չի ցանկանում, որ զուր հիշատակմամբ այն անարգվի, ապա ուրեմն հենց այս անվանումն է Արարչի կարևոր և գլխավոր անունը՝ որպես Նրա անձի բնորոշիչ (Ղև.22։32)։ Ամեն ինչ պարզ է, եթե հարցին մոտենանք տրամաբանորեն և ողջախոհությամբ։ «Եհովա» անվան զուր հիշատակման այս արգելքից հետո, Արարչի այս անվան հետ փոխակերպումներ սկսեցին տեղի ունենալ. սկզբում սկսեցին այն փոխարինել ուրիշ, ՈՉ ԱՐԳԵԼՎԱԾ անուններով (Աստված, Ամենակարող, Ամենագո, Սաբաովթ և այլն):

Իսկ ժամանակի ընթացքում ոչ միայն մոռացան, այլ այսօր արդեն հատուկ կերպով Ս.Գրքի Արարատ (ԱԹ) և Էջմիածին (ԷԹ) թրգմն.թյուններից Աստծու Եհովա անունը հանված է և փոխարինված ՏԵՐ տիտղոսով: Այսպիսով, մենք իմացանք 3 փաստարկ, որոնք ապացուցում են, թե ինչու է «Եհովա»-ն Արարչի հիմնական անունը, հիշենք դրանք. 1) «Եհովա» անունը բացահայտում է Արարչի էության եզակիությունը (Նրանից բացի ոչ ոք չի կարող կյանք ստեղծել); 2) Ներկայանալով որպես Աբրահամի Աստված՝ Նա ինքն իրեն անվանեց Եհովա; 3) Արգելվում է զուր արտասանել միայն քառագիր անունը՝ יהוה «Եհովա» (հրեաները մինչ օրս վախենում են դրանից):

Անցնենք 3-րդ հարցին.
3) Ինչո՞ւ Եհովա և ոչ Հայր։
Մեզ հաճախ են հարցնում. «եթե ՆԿ-ում այս անունը չկա, ինչու եք այն օգտագործում»: Պատասխան. ՆԿ-ի գրքերը գրվել են հունարեն, իսկ հրեաները 1-ին դ.-ում և հետո՝ խոսում և գրում էին հունարեն, ոչ միայն եբրայերեն: Հրեաներին բռնի կերպով պարտադրվում էր հույների մշակույթը։ Բայց ՆԿ-ում, որտեղ հանդիպում էր եբրայերեն քառագրի մեջբերում ՀԿ-ից, Հիսուսն անշուշտ արտաբերում էր Եհովայի անունը: Օրինակ՝ Մտ.22։44-ում Հիսուսը ցիտում է Սաղ.110։1,2-ը. Տերը (יהוה, Եհովա) ասաց իմ Տիրոջը (אָדוֹן‎ , տէր)… Կամ Ղկ.4։18.Տիրոջ (יהוה, Եհովա) ոգին ինձ վրա է… — սա ցիտատ է Ես.61։1-ից։ Այսինքն, Հիսուսը ոչ թե ՉԷՐ տալիս Եհովայի անունը, այլ հունարեն ձեռագրերում քառագիրը փոխարինվել է κύριος բառով, որը համարժեք է Եհովա բառին։

Այստեղ խնդիրը թարգմանիչներինն է, քանզի Հիսուսին ևս Տեր էին կոչում, իսկ Տեր Եհովայի և Տեր Քրիստոսի տարբերությունը կարելի է տեսնել միայն եբրայերենում՝ Սաղ.110:1,2. Տերը (03068 יהוה, Եհովա) ասաց իմ Տիրոջը… (0113 אָדוֹן‎, տեր): Համեմատի՛ր, թե ինչպես է այս մեջբերումը հունարենում (ԷԹ) — Մտ.22:44. Տերն (2962 κύριος ) Իմ տիրոջը (2962 κύριος) ասաց… Ինչպես տեսնում ենք, այստեղ Սղ.110-ի՝ իմաստով տարբեր բառերը՝ Մտ.22։24-ում թարգմանել են նույն κύριος բառով։ Ուղղակի քչերն են խորանում այս նրբությունների մեջ՝ չտեսնելով սխալը, քանզի ըստ Մտ.22:44-ի ստացվում է, որ Եհովան ասաց իմ Եհովային: Նույն աբսուրդը նկատվում է նաև Հռ.10.9,11-ում, որտեղ Պողոսը մեջբերում է Հովել 2։32-ը, նայենք.

Հովել 2:32. Եվ պիտի լինի, որ ամեն ով որ կանչե Տիրոջ անունը (03068 יהוה Եհովա) կփրկվի (ԱԹ); Հռ.10:9. Եթե բերանովդ Հիսուսին Տեր դավանես. (պետք է լինի 0113 אָדוֹן-‎ին համարժեք բառ՝ տեր, ժողովի գլուխ), մինչդեռ դրել են 2962 κύριος (Եհովա) և աբսուրդ է ստացվել (Եթե Քրիստոսին Եհովա դավանես): Իսկ Մտ.6:26-ում «չեք կարող երկու տիրոջ ծառայել»՝ դրել են 2962 κύριος (չեք կարող երկու Եհովայի ծառայել): Իսկ ո՞ւմ անունը պետք է կանչել Հռ.10:13-ում, ըստ Հովելի մեջբերման: Պարզ է, որ Եհովայի.

Հռ.10։9-ի ենթատեքստում Պողոսը խոսում է այն ԱՍՏԾՈՒ ՀԱՎԱՏԻ մասին, ով հարություն տվեց Քրիստոսին մեռելներից։ Միայն Եհովան կարող է փրկել, այսինքն՝ հարություն տալ բոլորին, և դա Նա հաստատեց Քրիստոսի հարությամբ։ Ուստի, թեև հունարեն տարբերակում շփոթություն կա, այնուամենայնիվ, ով ցանկանա թափանցել և հասնել ճշմարտության խորքը, նրան Արարիչը կօգնի զանազանել, թե Աստվածաշնչում որտեղ է խոսքը Եհովայի մասին, և որտեղ Նրա որդու՝ Քրիստոսի (Հռ.10:13-ի ավելի մանրամասն վերլուծությունը տես Толкование Библии բաժնում ռուսերեն):

Այժմ պարզենք, թե ինչու Հիսուսը աղոթքում իր Հորը անունով չդիմեց (Մտ.6։9)։ Այն, որ նա այդպես վարվեց, բնական է, ինչպես որևէ երեխա իր հորը անունով չի դիմում: Իսկ այն, որ նա իր աշակերտներին ցույց տվեց Եհովային դիմելու հենց այս նմուշը, նշանակում է, որ նա և իր աշակերտներն ունեն նույն Հայրն ու Աստվածը (Հով.20։17), ինչը ենթադրում է հայր-որդի հարաբերությունների սերտությունը Եհովայի և Նրան սիրողների միջև: Նշանակո՞ւմ է սա, որ Հիսուսի և նրա աշակերտների Հոր անձնական անունը բացահայտել պետք չէ: Ո՛չ, քանի որ հայր-որդիական հոգևոր մտերմության մերձեցումից ԱՌԱՋ բարի լուրը լսողը պետք է գոնե սկզբնական ծանոթություն ունենա Արարչի հետ։

Իսկ ինչպե՞ս է տեղի ունենում նախնական ծանոթությունը։ Օրինակ, դուք ձեր հորը դիմում եք «հայր» բառով, այնպես չէ՞: Բայց, երբ տուն եք բերում անծանոթ մարդկանց, ապա ծանոթության համար ձեր հորը սկզբում հյուրին ներկայացնում եք իր անունով: Անհարմար և տարօրինակ կլիներ թե՛ ձեր հոր, թե՛ հյուրի համար, եթե անծանոթի հետ ծանոթացնելիս՝ ձեր հորը ներկայացնեիք որպես հյուրի հայր՝ ակնկալելով, որ հյուրը նրան նույնպես դիմի «հայր» բառով, ինչպես դուք:

Հոգևոր որդեգրման գործընթացը երկար է, ինչպես նաև՝ հայր-որդի սերտ հարաբերությունների ձևավորումը: Ուստի, այն Ե.վ.ները, ովքեր Եհովայի հետ արդեն զարգացրել են որդի-հայրական հարաբերություններ՝ կարող են Նրան դիմել «Հայր» բառով: Բայց երբ նորեկին են ծանոթացնում Քրիստոսի Հորը, ով կարող է նաև Հայր դառնալ հավատացյալի համար, իհարկե իմաստ ունի ՍԿՍԵԼ ներկայացնել Արարչին Իր գլխավոր «Եհովա» անձնանունով: Ահա թե ինչու են Ե.վ.-ները տալիս Եհովայի անունը, երբ քարոզում են Նրա մասին։

Իսկ թե հավատացյալն ի վերջո կդառնա՞ Աստծու զավակ, կզարգացնի՞ որդիական սեր Նրա հանդեպ և կընդունի՞ Եհովային որպես իր երկնային Հայր՝ կախված է նրա հոգևոր սրտի վիճակից, ինչը տեսնում է Եհովան և, ըստ այդմ, կա՛մ աճեցնում է նորեկի մեջ իր որդուն, կա՛մ դրա կարիքը չի տեսնում (Մտ.13:3-8, 1Կոր.3:6):

Այսպիսով՝ ոգեղեն աստվածները (ում սիրում և պատվում են մարդիկ), տարբեր հավատացյալների մոտ տարբեր են, ուստիև զանազանել նրանց կարելի է միայն անունով, ինչն արտացոլում է այդ երկնային կամ երկրային «աստծու» էությունը», որին ընտրում են երկրպագել: Եվ կան նույնիսկ աստվածների այսպիսի անուններ, օրինակ՝ «մամոնա», «որովայն» և այլն (Մտ.6:24; Փլպ.3:19):

Իսկ մենք, Ե.վ.ներս, երկրպագում ենք Եհովա Աստծուն՝ տիեզերքի Արարչին և Հիսուս Քրիստոսի Աստծուն և Հորը (Հով.20.17): Ինչը և մաղթում ենք բոլորին, ովքեր անտարբեր չեն իրենց ներկայի և ապագայի նկատմամբ։

Սիրով բոլորին, ովքեր ճշմարտությունը որոնում են Աստվածաշնչում:

Թեման բաժանենք 3 հարցի. 1) Ինչպե՞ս է հնչում Արարչի անվան քառագիրը՝ Յահվե՞, թե՞ Եհովա։
2) Ինչո՞ւ են Ե.վ.ներն ընտրել «Եհովա» անունը, այլ ոչ թե Սաբաովթը, Էլոհիմը և այլն: 3) Ինչո՞ւ են Ե.վ.-ներն ասում «Եհովա», այլ ոչ թե «Հայր, ինչպես Հիսուսն է սովորեցրել»:

Սկսենք 1-ին հարցից.
1) Ինչպե՞ս արտասանել Արարչի անվան քառագիրը՝ יהוה:
Ասենք, որ շատ հեշտ միջոց կա դա պարզելու: Ահա թե ինչ է գրում այս մասին մի հրեա, ով ապրում է Երուսաղեմում և շփվում ինչպես սովորական հրեաների, այնպես էլ ռաբբիների հետ:

Բայց նախ նշենք, որ թեպետ մենք նրա հետ ծանոթ չենք՝ հաճելիորեն զարմացանք, որ Աստծու անվան արտասանության պարզ բացատրության մեր մոտեցումը համընկավ նրա մոտեցման հետ: Իսկ պարզը այն է, որ քառագրի արտասանությունը հեշտ է ճանաչել Ս.Գրքի այն անունների եբրայերեն արտասանությունից, որոնք ևս սկսվում են քառագրով: Եբրայերենը Իսրայել ժողովրդի մայրենի լեզուն է, ուստի քառագրի արտասանությունը կարելի է իմանալ միայն նրանցից, ովքեր խոսում են եբրայերեն և լավ գիտեն այդ լեզուն: Իսկ այժմ փոխանցենք հրեա բլոգերի հիմնական մտքերը: Նա գրում է.

«Եբրայերեն խոսող հրեաներից «Յահվե» բառը երբեք չեմ լսել, իսկ երբ նրանց հարցնում եմ, ասում են, որ առաջին անգամ են լսում ինձանից «Յահվե» բառը, և չեն հասկանում, թե ինչ եմ ուզում իրենցից, մինչև չեմ բացատրում, որ, ըստ ռուսալեզու և ոչ հրեա այլ գիտնականների, եբրայերենում քառագիրը պետք է հնչի որպես «Յահվե»։ Եբրայախոս իմ զրուցակիցները ժպտում են և զարմանում, որ ոչ հրեաները հրեաներից լավ գիտեն, թե ինչպես պետք է հնչի որևէ բառ իրենց լեզվում, և հատկապես հենց իրենց «հայրերի» Աստծու անունը»…

Նա շարունակում է. «Ենթադրենք միլիոնավոր հրեաներ և ոչ հրեաներ մոռացել են Եհովա անվան արտասանությունը։ Ենթադրենք, որ Աստվածաշնչի բոլոր քրիստոնյա թարգմանիչները անկարող էին հրեաներին հարցնել, թե ինչ ձայնավորներ կան քառագրի մեջ, որովհետև ողջ պատմության ընթացքում ոչ մի հրեա քրիստոնեություն չէր ընդունել, որ ասեր, թե ինչպես արտասանել Աստծու անունը, ներառյալ՝ Հիսուս Քրիստոսը և Առաքյալները: Բայց հրեաներն ունեն հաղթաթուղթ՝ դրանք վաղեմի հրեական անուններն են, որոնք ևս սկսվում են Աստծու անվան քառագրով, և այդ անունները ինչ-որ կերպ արտասանվում են»:

Բերենք աստվածաշնչյան անունների օրինակներ, որոնք սկսվում են քառագրով, ցույց տանք նրանց ուղղագրությունը, և՝ թե ինչպես են դրանք հնչում եբրայերեն, ըստ եբրայախոս բլոգերի բացատրության. Հիսուս՝ հրեերեն հնչում է Եհո-շուա, այլ ոչ թե Յահո-շուա (יְהוֹשֻׁעַ , Ել..33:11): Հուդան՝ Եհու-դա יְהוּדָה, Ծնն. 29:35) և ոչ թե «Յահ-ուդա»: Հովհաննեսը՝ եբրայերեն Եհո-անան (ոչ թե Յահ-անան): Նաև Եհոադդան (יְהוֹעַדִּין‎, 2Թագ.14:2), Եհոարիբ (יְהוֹיָרִיב‎, 1Տրգ.24:7); Եհոզաբադ ( הוֹיָרִיב‎, 2Թագ.12:21)‎, Եհոնաթան (יְהוֹנָתָן‎ , 1Թագ.13:3), Եհոսափատ (יְהוֹשָׂפָט‎, 2Սամ.8:16), Եհոսեդեկ (יְהוֹצָדָק 1Տրգ.6:14‎) և այլն: Այսպիսով, մենք տեսնում ենք, որ Աստծու անվան առաջին մասը հնչում է «Եհո-», ոչ թե «Յահո -»:

Իսկ հիմա, թվարկված անունները համեմատեք Աստծու անվան քառագրի հետ՝ եբրայերենը կարդալով աջից ձախ, և համոզվեք, որ այս բոլոր աստվածաշնչյան անունները սկսվում են քառագրով (ԵՀՎՀ), որի արտասանությունը բխում է այս անունների հնչյուններից։ Այսինքն, Արարչի քառագիր անունը (ԵՀՎՀ), արտասանվում է «Եհովա(հ)»։

Այժմ նայենք ​​լեզվաբան Ժերար Ժերտոյի հետազոտությունը. «Աստծո անունը. նրա պատմությունը և արտասանությունը» գրքում (էջ 236,239,240), նա հաստատում է, որ «Հիսուս» անունը եբրայերեն יהושע հնչում է որպես Յեհո-շուա, Յեհուշվա կամ կարճ տարբերակ՝ Յեշուա («Հիսուս» բառը՝ երկու արմատներից ԵՀՎ կամ Եհո יהו + շուա שע = Եհովա + փրկություն):

Հրեաները երբեք «Հիսուս» անունը չեն արտասանել որպես Յահո-շուա կամ Յա-շուա, իսկ ԵՀՎՀ քառագրությունը՝ «Յահվե»: Ժերար Ժերտոն գրում է, որ 3-4-րդ դարերի պապիրուսներում քառագիրը יהוה հանդիպում է միայն ԻԵՕԱ և ԻԵԵՕՕՈՒԱ ձևերով և արտասանվում որպես Yehua կամ Yehoa՝ Ա վանկի շեշտադրմամբ (YhVH բաղաձայնների համակցությունը YehVH է, ոչ թե YahVH): Մենք տվեցինք ակադեմիկոս-լեզվաբանի հետազոտությունների սոսկ մի փոքր մասը, իսկ դուք շատ ավելին կարող եք գտնել Ժերար Ժերտոյի գրքում (google-ը ի օգնություն): Ի՞նչ ունենք արդյունքում քառագրի արտասանության վերաբերյալ։

Քննելով Իսրայելի աստվածաշնչյան եբրայերեն անունների ուղղագրությունը, որոնք սկսվում են ԵՀՎՀ քառագրով և պարզելով, թե ինչպես են նրանք հնչում՝ պարզ կդառնա նաև քառագրի արտասանությունը: Իսկ աղավաղում այս առումով՝ հորինում են լոկ նրանք, ում չի հետաքրքրում ճշմարտությունը, ովքեր նպատակ են դնում մոլորեցնել Աստվածաշնչի ընթերցողներին և թաքցնել Արարչի՝ Հիսուս Քրիստոսի Աստծու և Հոր անվան ճիշտ արտասանությունը, Հով.20:17: Իսկ թե ո՞վ է շահագրգռված, որ սխալ դիմեն Արարչին, և Նա չարձագանքի (ինչպես մենք չենք արձագանքում, երբ մեր անունը չի հնչում), հայտնի է Ս.Գրքից. դա Սատանան է, առաջին զրպարտիչն ու ստախոսը (Հով.8:44):

Հաջորդ հարցը 2).
2) Ինչո՞ւ են Ե.վ.ներն ընտրել «Եհովա» անունը, այլ ոչ թե Սաբաովթ, Էլոհիմ և այլն։
Աստվածաշնչում Արարիչն իրեն կոչում է (ներկայանում մարդկանց) մի քանի տիտղոսներով կամ անուններով, խոսենք դրանցից յուրաքանչյուրի նշանակության մասին. 1) Աստված — եբրայերեն այն հնչում է՝ Էլ, Էլագ, Էլոահ կամ Էլոհիմ (Ծնն.1:1; Նեեմ.12:45): Ուշադրություն դարձրեք՝ Ծնն.1:1-ում, հայերեն թարգմանված «Աստված» բառը եզակի թվով է (Աստված ստեղծեց…), եբրայերեն գոյականը אֱלֹהִים «Էլոհիմ» է՝ հոգնակի տեսքով (Աստվածներ), կարծես շատ աստվածների մասին է խոսքը, որը կարող է շփոթեցնել Աստվածաշնչի ուսումնասիրողներին (Երրորդության առումով): Ցույց տանք ինչպես է Ծնն.1։1-ը կարդացվում եբրայերեն.

Ծնն.1:1. Բերեշեթ բարա Էլոհիմ — Սկզբում ՍՏԵՂԾԵՑ (եզակի) Աստվածները երկիրը (ոչ թե մեկ Աստված, այլ ԱՍՏՎԱԾՆԵՐ): «Էլոհիմ»-ի նույն ձևն օգտագործվում է կեղծ աստվածների համար, օր., Դագոն, տե՛ս Դատ.16:23-ը …Նրանք ասացին. «Մեր Աստվածը (Էլոհիմ) մեր ձեռքն է ՄԱՏՆԵԼ Սամսոնին»: Տեսնում ենք, որ, թեև Ծնն.1:1-ում և Դագոնի առնչությամբ օգտագործվում է Էլոհիմ ձևը՝ ԱՍՏՎԱԾՆԵՐ, բայց բայերը եզակի թվով են. Աստվածները (Էլոհիմ) ՍՏԵՂԾԵՑ կամ Դագոն աստվածները Սամսոնին ՄԱՏՆԵՑ փղշտացիների ձեռքը (Ծնն.1:1; Դատ.16:23): Այսինքն, թեպետ այս տեքստերում կա Էլլոհիմ՝ «Աստվածներ» ձևը, սակայն բայը հաղորդում է լոկ ՄԵԿ Աստծու մասին: Ինչո՞ւմն է բանը՝ իմացանք իսրայելցի մի ուսուցչից, ում համար եբրայերենը մայրենի լեզու է.

ողջ խնդիրն այն է, որ Արևելքում հոգնակի ձևով արտահայտում էին մեծություն և ակնածանք, ում դիմում էին այդ կերպ։ Օրինակ, Ծնն.24:12-ում ծառան Աբրահամին դիմում է ոչ թե որպես Ադոն (մեկ Տեր), այլ հոգնակի ձևով՝ որպես Ադոնիմ («Աբրահամ տերեր», ինչպես՝ «Մենք՝ Նիկոլայ II-ս» կամ «Մենք՝ Եկատերինա II-ս», ինչն ընդունված էր Ռուսական կայսրությունում): Նայենք նաև Ել.7:1-ը. Այստեղ Եհովան Մովսեսին ասում է. «Տես, ես քեզ Էլոհիմ (աստվածներ) դարձրի փարավոնի համար»: Թեև Մովսեսը մեկն է, նրա մասին ակնածալից ասված է Էլոհիմ — աստվածներ հոգնակի ձևով՝ ասես ընդգծելու Մովսեսի մեծությունը Իսրայել ժողովրդի մեջ (կարծես նա միայնակ շատերին արժե):

Սակայն հունարենում հոգնակի թիվը չի օգտագործվում վեհություն և ակնածանք փոխանցելու համար։ Հետևաբար, Ծնն.1։1-ում Յոթանասնիցի թարգմանիչները օգտագործել են հունարեն ho Teosʹ՝ «Աստված» բառը, որպես եբրայերեն Էլոհիմի համարժեք։ Այստեղից էլ «Աստված» բառը հայերեն (նաև ռուսերեն) թարգմանության մեջ օգտագործվում է եզակի թվով: Նույն ձևը (ho Teosʹ) հանդիպում է նաև Աստվածաշնչի այլ տեքստերում, որտեղ եբրայերենում դրված է «Ellohim» ձևը (אֱלֹהִים, տես Մրկ.12:29-ը, որտեղ, օրինակ, Հիսուսը մեջբերում է 2Օր.6:4-ը):

Այսպիսով, Արարչի 1-ին՝ «Աստված» անվան ձևը Ս.Գրքում հանդիպում է իմաստային երկու տարբերակով՝ հոգնակի «Էլոհիմ» ձևով և եզակի «Էլոահ» ձևով, ինչը նույնն է և կարող է թարգմանվել և՛ «աստվածներ» բառով, և՛ «Աստված» բառով՝ կախված Էլոհիմ կամ Էլոահ բառերի բայական ձևերից (אֱלָהּ‎, տես Եզր.5։1; Դան.2:11,18): Եթե ​​գրված է Elohim-ը կամ Eloah-ը ՍՏԵՂԾԵՑ, դա վերաբերում է ՄԵԿ Աստծու: Իսկ եթե գրված է Elohim-ը կամ Eloah-ը ՍՏԵՂԾԵՑԻՆ, ուրեմն խոսքը մի քանի աստվածների մասին է (սովորաբար կեղծ աստվածների, Եր.10։11)։ Այժմ, եթե ոմանք կամենան Ծնն.1:1-ի Էլոհիմ/Աստվածներ ձևի հիման վրա Երրորդություն-ը պնդել՝ դուք փաստարկներ կունենաք ապացուցելու, որ Եհովան մեկ Աստված է:

Անցնենք Արարչի մյուս անուններին. 2) Տիրակալ (եբր.՝ Ադոնայ, Ծն.15:2; Հես.7:7); 3) Եհովա יהוה (Ել.15:3; 33:19); 4) Ամենագո — היה լինել բայի ձևը. նրանից՝ և քառագիրը יהוה‎ (Ել.3:14,15); 5) Ամենակարող — Շադայ (שד — «զորություն») 6) Բարձրյալ — Էլիոն (El-ից — բարձր ոգի, Ծն.14:20; 2Օր.32:8; Սղ.83:18); 7) Ցևաովթ/Սաբաովթ՝ «զորքեր», հանդիպում է «Եհովա Ցևաովթ» կամ «Աստված Ցևաովթ» համակցությամբ (1Սմ.1:3; Ես.1:9; Մաղ.3:17): «Բարձրյալ» անունը երբեմն վերագրում են Հիսուսին, բայց դա սխալ է. թեև Հիսուսը ամեն անունից վեր է (Եփ.1:20,21), բայց չպետք է կարծել, որ նա Եհովան է. Հիսուսը ՄԱՐԴԿԱՆՑ միջից հասավ ամենաբարձր դիրքին և նստեց Աստծու աջ կողմում (դարձավ Նրա գլխավոր օգնականը): Բայց երբեք Եհովայի տեղը չի գրավի (Եբր.10:12):

Այժմ պարզենք, թե ինչ է նշանակում այս անուններից յուրաքանչյուրը: Աստված անունը (եբր.՝ Էլ, Էլոհիմ) բացատրում է Արարչի բնույթը (Արարիչը Աստված է, այսինքն՝ ՈԳԻ, ոչ թե մարդ, Հով.4:24); Եհովա — տալիս է լինել/դառնալ ամենայնին; Ամենագո — գոյություն ունեցող; Տիրակալ — Ադոնայ նշանակում է, որ Արարիչը տիրապետում է տիեզերքին. Ամենակարող — Շադայ նշանակում է «ամեն ինչ կարող է», Ամենակալ — ամեն ինչ Նրա իշխանության տակ է; Բարձրյալ/Էլիոն — Աստված բոլորից վեր է; Աստված Սաբաովթ և Եհովա Ցևաովթ — Եհովա բոլոր զորքերի տեր (1Սամ.17:45):

Արարչի աստվածաշնչյան բոլոր այս անուններից ո՞րն է ամենագլխավորը։ Սկզբունքորեն դժվար չէ կռահել, որ, օրինակ, «Աստված, Բարձրյալ, Տեր, Սաբաովթ (զորաց հրամանատար), Ամենակարող, Ամենագո և Ամենակալ» անուններով կոչում են նաև գոյություն ունեցող կեղծ աստված-ոգիներին և նույնիսկ մարդկային հասարակության մեջ ինչ-որ կոլեկտիվի ներսում բարձր իշխանություն ունեցող մեկին (աշխատավայրում, օրինակ, մեկը և՛ ամենագո է (հսկում է բոլորին), և՛ բարձրյալ է — դիրքով կոլեկտիվում բոլորից վեր է, և՛ ամենակալ է՝ ամեն ինչ պահում է իր ձեռքում և այլն): Եզակին միայն Եհովա անունն է, որ նշանակում է — «ամենայն բանի լինել տվող». բանական արարածներից ուրիշ ոչ ոք չի կարող կյանք տալ։

Արարչի անձնական այս անունը նույնական է Իր անհատականությանը և բացահայտում է Նրա էության եզակիությունը որպես Արարիչ և Ստեղծիչ, Ով կյանք է տվել տիեզերական աշխարհակարգին և նրա մեջ եղածին: Սա Արարչի գլխավոր անվան օգտին 1-ին փաստարկն է. եթե նրան դիմենք «Եհովա» անունով, Նա հաստատ կիմանա, որ հենց Ինքն է օգնության կանչված, քանզի ոգեղեն և մարդկային աշխարհից ուրիշ ոչ ոք այս անունով չի կոչված. Այժմ նայենք Ե.վ.ների-ի կողմից «Եհովա» անվան օգտին տրված 2-րդ փաստարկը առ այն, որ ՀԿ-ում Արարչի անունը ԵՀՎՀ ձևով շատ ավելի հաճախ է հանդիպում, քան մյուսները — 6973 անգամ (հաշվարկն արված է ԴԸ-ում): Եվ սակայն սրա դեմ կարող են առարկել: Օրինակ.

մարդուն կարելի է 10 անգամ ասել «Ալեքսանդր», 100 անգամ՝ «Տեր», բայց դա չի նշանակի, որ «Տեր» անունը Ալեքսանդր անձի գլխավոր անունն է։ Այսինքն, Ս.Գրքում Արարչի որևէ անվան կրկնության թիվը չի ապացուցում դրա առաջնայնությունը։ Ավելին. եթե պարզենք, թե ինչպես է Արարիչն Ինքը ներկայանում Իր ծառաներին, ապա կգտնենք հօգուտ Արարչի «Եհովա» անվան 3-րդ փաստարկը։ Պարզենք դա: Ել.6:2,3-ից գիտենք, որ Աբրահամին Նա հայտնվեց Ամենակարող Աստված անունով, իսկ Մովսեսին՝ Եհովա անունով, մեջբերենք Ել.6:2,3-ը. Ես եմ יהוה Եհովան: Եվ երևացի Աբրահամին, Իսահակին և Հակոբին Ամենակարող Աստծու անունով, բայց իմ Եհովա יהוה անունով նրանց չհայտնվեցի (ԱԹ):

http://www.blog.jwquestion.net/?p=4987

Սա էլ հղումը կայքի

https://www.jw.org/ru/

Եհովահի վկաների կայքը