Lion писал(а):
Вы знакомы с историей войн Ассирии и скифов? У первых не было шансов...
ԱրարտացիներN դաշինք կապելով Սկյութերի հետ արշավելեն Ասորեստան, որ Արքաների օրոք?
Скифское царство: Свирепые воины степи...
Re: Армия Карфагена: Пунические воины Африки...
ԱրարտացիներN դաշինք կապելով Սկյութերի հետ արշավելեն Ասորեստան, որ Արքաների օրոք?
Мир всем
Re: Скифы в Передней Азии: Свирепые воины степи...
Մ.թ.ա. 673 թվականին Մահկերտ տուն գավառի ճ-մ-ում Ասարհադոն արքայի գլխավորած Ասորեստանի թագավորության բանակը (մոտ 80.000) հաղթեց Ալասանի մահից հետո մ.թ.ա. 680 թվականին վերջինիս փոխարինած Արմաննայի իշխանության իշխան Ախշերիի (մ.թ.ա. մոտ 680 - ուղ. 659) գլխավորած Արմաննայի իշխանության (մոտ 20.000) և Իշպակիայի (մ.թ.ա. մոտ 700 - ուղ. 673) գլխավորած Սկյութական թագավորության միացյալ բանակին (մոտ 40.000, այդ թվում մարեր), ընդ որում այլոց հետ միասին մարտում ընկավ նաև Իշպակիան488: Վերջին հաջողությունը Ասարհադոնի համար շատ կարևոր էր, քանի որ այն մեծապես, թեև վերջին հաշվով միայն առժամանակ, վերացրեց այն վտանգը, որը Ասորեստանի թագավորության գլխին կախվել էր արևելքից:
Իրոք, Ասորեստանի տիրակալները երբեք էլ ամուր չէին իշխել Իրանական լեռնաշխարհին, իսկ վերջին տասնամյակներում էլ, չհաշված նույնիսկ Էլամի թագավորության առկայությունը, այստեղ կտրուկ ուժեղացել էին մարերի և պարսիկների դիրքերը: Ավելին, ավելի մեծացնելով վտանգը, նույն այս ժամանակ այստեղ էր հայտնվել նաև Կիմմերական թագավորության հեռացող ուժերին հետապնդող Սկյութական թագավորությունը, ինչը սեմիտական Ասորեստանի վրա արիական ներխուժման մի իսկական վտանգ էր կախել: Այսպիսով՝ վերջին հաջողության արդյունքում վերևում հիշատակված վտանգը առժամանակ կանխվեց, թեև այն վերջնականապես որևէ կերպ չվերացավ: Ինչ վերաբերում է Ասարհադոնին, ապա դրանից հետո նա շարունակեց տենդագին կերպով նետվել իր տերության մեկ սահմանից մյուսը՝ արդյունքում, սակայն, ընդամենը միայն կարողանալով պահպանել հավասարակշռությունը՝ այդ թվում նաև Ասորիքի նկատմամբ ավելի ու ավելի մեծ հավակնություններ դրսևորող Եգիպտական թագավորության հետ հարաբերություններում:
Մ.թ.ա. 672 թվականի ամռանը Առուշան II-ի գլխավորած Արարատյան (մոտ 60.000, մոտ 10.000 վարձկան կիմմերներ) և Ասարհադոն արքայի գլխավորած Ասորեստանի (մոտ 60.000) թագավորությունների միացյալ բանակը ապստամբած Հսկա Հայկազունու բանակից (ընդհանուր` մոտ 10.000) գրավեց Ուպպումուն ու Կուլիմերին, ինչպես նաև Տարոնի 22 բերդ489։ Արդյունքում՝ Արմենիի թագավորության ապստամբությունը ճնշվեց և երկրամասը վերամիավորեց Արարատյան թագավորությանը: Այսպիսով՝ Ասարհադոնը, թերևս, կարող էր գոհ լինել և դրանից հետո նա վերադարձավ իր հոգսերին, սակայն Առուշան II-ն ինքը շարունակեց ակտիվությունը Արևմուտքում։
Իրոք, Ասորեստանի տիրակալները երբեք էլ ամուր չէին իշխել Իրանական լեռնաշխարհին, իսկ վերջին տասնամյակներում էլ, չհաշված նույնիսկ Էլամի թագավորության առկայությունը, այստեղ կտրուկ ուժեղացել էին մարերի և պարսիկների դիրքերը: Ավելին, ավելի մեծացնելով վտանգը, նույն այս ժամանակ այստեղ էր հայտնվել նաև Կիմմերական թագավորության հեռացող ուժերին հետապնդող Սկյութական թագավորությունը, ինչը սեմիտական Ասորեստանի վրա արիական ներխուժման մի իսկական վտանգ էր կախել: Այսպիսով՝ վերջին հաջողության արդյունքում վերևում հիշատակված վտանգը առժամանակ կանխվեց, թեև այն վերջնականապես որևէ կերպ չվերացավ: Ինչ վերաբերում է Ասարհադոնին, ապա դրանից հետո նա շարունակեց տենդագին կերպով նետվել իր տերության մեկ սահմանից մյուսը՝ արդյունքում, սակայն, ընդամենը միայն կարողանալով պահպանել հավասարակշռությունը՝ այդ թվում նաև Ասորիքի նկատմամբ ավելի ու ավելի մեծ հավակնություններ դրսևորող Եգիպտական թագավորության հետ հարաբերություններում:
Մ.թ.ա. 672 թվականի ամռանը Առուշան II-ի գլխավորած Արարատյան (մոտ 60.000, մոտ 10.000 վարձկան կիմմերներ) և Ասարհադոն արքայի գլխավորած Ասորեստանի (մոտ 60.000) թագավորությունների միացյալ բանակը ապստամբած Հսկա Հայկազունու բանակից (ընդհանուր` մոտ 10.000) գրավեց Ուպպումուն ու Կուլիմերին, ինչպես նաև Տարոնի 22 բերդ489։ Արդյունքում՝ Արմենիի թագավորության ապստամբությունը ճնշվեց և երկրամասը վերամիավորեց Արարատյան թագավորությանը: Այսպիսով՝ Ասարհադոնը, թերևս, կարող էր գոհ լինել և դրանից հետո նա վերադարձավ իր հոգսերին, սակայն Առուշան II-ն ինքը շարունակեց ակտիվությունը Արևմուտքում։
Приходите в мой дом...
Re: Скифы в Передней Азии: Свирепые воины степи...
Այս կապակցությամբ հարկ է նշել, սակայն, որ Լիդգամիսի հենց այս հաջողության ֆոնին էր, որ նրա թագավորության թիկունքում կրկին մեջտեղ եկան Նախակովկասյան տափաստաններից Փոքր Հայքի ծովափնյա շրջաններով աստիճանաբար առաջխաղացած սկյութները, որոնց արքա, Իշպակիային հաջորդած նրա որդի Պարտատուայի (մ.թ.ա. 673 - մոտ 645) տղա Մադեսը (մ.թ.ա. մոտ 645-615) կրկին մեջտեղ էր բերել հին հաշիվները նույն կիմմերների հետ՝ ցանկանալով վերջնականապես ոչնչացնել վերջիններիս և թույլ չտալ Կիմմերական թագավորության ոչ միայն հզորությունը, այլև նրա նույնիսկ գոյությունը Փոքր Ասիայում: Որպես հետևանք այս քաղաքականության՝ սկյութները, մի քանի տարվա ընթացքում բոլոր կողմերից հետ մղելով կիմմերներին, ի վերջո հյուսիսից նրանց սեղմեցին Անտիտավրոսյան լեռներին լանջերին։
Արդյունքում՝ մ.թ.ա. 640 թվականին Կիլիկիայի ճ-մ-ում Մադեսի գլխավորած Սկյութական թագավորության բանակը (մոտ 100.000) և նրա կազմում գտնվող Հայ ռազմիկները (մոտ 10.000) գլխովին ջախջախեցին Լիգդամիսի գլխավորած Կիմմերական թագավորության բանակին (մոտ 60.000), ընդ որում մարտում զոհվեց նաև Լիգդամիսը497։ Արդյունքում՝ Կիմմերական թագավորությունը զրկվեց իր տարածքների զգալի մասից և սահմանափակվեց միայն Կապադովկիայի արևմտյան որոշ շրջաններով, իսկ նրա տարածքի հիմնական մասն էլ անցավ Սկյութական թագավորությանը: Այս առումով հարկ է նշել, որ Փոքր Ասիայում տեղի ունեցած վերջին զարգացումներն իրենց հերթին միայն մեծացրին սպառնալիքները Ասորեստանի թագավորության համար, քանի որ այստեղ հայտնված Սկյութական թագավորությունը իր ռազմական հնարավորություններով մի գլուխ գերազանցում էր Կիմմերական թագավորությանը, այն դեպքում, երբ պաշտոնական Նինվեն նույնիսկ նույն Կիմմերական թագավորության հետ հարաբերություններում էր հավասարակշռությունը պահպանում միայն մեծ դժվարությամբ: Այս առումով սպառնալիքները միայն մեծացնում էր նաև այն հանգամանքը, որ Պարույր Հսկայորդին դաշնակցում էր սկյութների հետ, ընդ որում այս հանգամանքն էլ իր հերթին ապահովության որոշակի վիճակ էր ստեղծում Արարատյան թագավորության համար։
Մ.թ.ա. նույն 640 թվականին, մինչ սկյութները Փոքր Ասիայում կիմմերների նկատմամբ իրենց հաղթանակն էին տոնում, Ասուրբանապալը ի վերջո մահացու հարված հասցրեց Էլամի թագավորությանը, որից հետո վերջինս Նինվեի փողոցներում ամենայն շքեղությամբ տոնեց իր այս հաղթահանդեսը: Ժամանակները, սակայն, արդեն այնպիսինն էին, որ նույնիսկ հաջողությունները Ասորեստանի թագավորության դեմ էին շուռ գալիս:
Այդպես եղավ նաև այս պարագայում, քանզի Էլամի թագավորության ջախջախումը և նրա ոչնչացումը իրականում ծանր հարված հասցրեց ամենից առաջ տեղի հենց դրավիդյան տարրին, ինչն իր հերթին միայն նպաստեց մարերի ու պարսիկների հետագա առաջխաղացմանը: Արդյունքում, թեև Էլամի նախկին թագավորության տարածքը վերածվեց Ասորեստանի թագավորության սովորական մի նահանգի, սակայն վերջինիս հարևանությամբ նույն այս ժամանակ վերջնականապես վերելքի ուղին բռնեցին Մարաստանի և Պարսքի թագավորությունները: Ավելին, նույն այս ժամանակ Ասորեստանի թագավորության նկատմամբ սկսեց իրեն ագրեսիվ պահել նաև Փոքրի Ասիայից առաջխաղացող Սկյութական թագավորությունը ու, թերևս, միայն այժմ էր, որ բոլոր կողմերից սեղմվող Ասուրբանապալը, գուցե, ինչ-որ տեղ ի վերջո զգաց վտանգը:
Արդյունքում՝ մ.թ.ա. 640 թվականին Կիլիկիայի ճ-մ-ում Մադեսի գլխավորած Սկյութական թագավորության բանակը (մոտ 100.000) և նրա կազմում գտնվող Հայ ռազմիկները (մոտ 10.000) գլխովին ջախջախեցին Լիգդամիսի գլխավորած Կիմմերական թագավորության բանակին (մոտ 60.000), ընդ որում մարտում զոհվեց նաև Լիգդամիսը497։ Արդյունքում՝ Կիմմերական թագավորությունը զրկվեց իր տարածքների զգալի մասից և սահմանափակվեց միայն Կապադովկիայի արևմտյան որոշ շրջաններով, իսկ նրա տարածքի հիմնական մասն էլ անցավ Սկյութական թագավորությանը: Այս առումով հարկ է նշել, որ Փոքր Ասիայում տեղի ունեցած վերջին զարգացումներն իրենց հերթին միայն մեծացրին սպառնալիքները Ասորեստանի թագավորության համար, քանի որ այստեղ հայտնված Սկյութական թագավորությունը իր ռազմական հնարավորություններով մի գլուխ գերազանցում էր Կիմմերական թագավորությանը, այն դեպքում, երբ պաշտոնական Նինվեն նույնիսկ նույն Կիմմերական թագավորության հետ հարաբերություններում էր հավասարակշռությունը պահպանում միայն մեծ դժվարությամբ: Այս առումով սպառնալիքները միայն մեծացնում էր նաև այն հանգամանքը, որ Պարույր Հսկայորդին դաշնակցում էր սկյութների հետ, ընդ որում այս հանգամանքն էլ իր հերթին ապահովության որոշակի վիճակ էր ստեղծում Արարատյան թագավորության համար։
Մ.թ.ա. նույն 640 թվականին, մինչ սկյութները Փոքր Ասիայում կիմմերների նկատմամբ իրենց հաղթանակն էին տոնում, Ասուրբանապալը ի վերջո մահացու հարված հասցրեց Էլամի թագավորությանը, որից հետո վերջինս Նինվեի փողոցներում ամենայն շքեղությամբ տոնեց իր այս հաղթահանդեսը: Ժամանակները, սակայն, արդեն այնպիսինն էին, որ նույնիսկ հաջողությունները Ասորեստանի թագավորության դեմ էին շուռ գալիս:
Այդպես եղավ նաև այս պարագայում, քանզի Էլամի թագավորության ջախջախումը և նրա ոչնչացումը իրականում ծանր հարված հասցրեց ամենից առաջ տեղի հենց դրավիդյան տարրին, ինչն իր հերթին միայն նպաստեց մարերի ու պարսիկների հետագա առաջխաղացմանը: Արդյունքում, թեև Էլամի նախկին թագավորության տարածքը վերածվեց Ասորեստանի թագավորության սովորական մի նահանգի, սակայն վերջինիս հարևանությամբ նույն այս ժամանակ վերջնականապես վերելքի ուղին բռնեցին Մարաստանի և Պարսքի թագավորությունները: Ավելին, նույն այս ժամանակ Ասորեստանի թագավորության նկատմամբ սկսեց իրեն ագրեսիվ պահել նաև Փոքրի Ասիայից առաջխաղացող Սկյութական թագավորությունը ու, թերևս, միայն այժմ էր, որ բոլոր կողմերից սեղմվող Ասուրբանապալը, գուցե, ինչ-որ տեղ ի վերջո զգաց վտանգը:
Приходите в мой дом...
Re: Скифы в Передней Азии: Свирепые воины степи...
Племенной союз скифов.
Ишпаки (ок. 680 - 70).իշպուինի
Партатуа (Прототий)(ок. 670 - 50).պարթև
Мада (Мадий)(ок. 650 - 25)*Մադայ
Скифское царство (Великая Скифия).
Նմանեցում Հայկական անունների, Մհեր ուշադիր Նայեք։
Колаксай, сын Таргитая (лег. основатель).Քողաքսայ։Թարգիթայ
Спаргапейт, сын.Սպարգափեյդ
Лик, сын.Ղեկ
Гнур, сын.Գնուռ
Ариант (ок. 610).Արիանթ
Аристагор, сын (ок. 595).Արիստագոռ
Савлий (ок. 589).Սաղլի
Иданфирс (ок. 516).Իդանֆիրս
Ариапейт, сын (ок. 490 - 60).Արիափեյթ
Скил, сын (ок. 460 - 50)*Սքիղ
Октамасад, брат (ок. 450 - 30).Հոկտամասադ
Атей (ок. 370 - 39)*Աթեյ
Скифское царство в Крыму (ок. 330 до Р.Х. - 275 Р.Х.).
Стол. Неаполь Скифский.
Скилур (ок. 150 - 108).Սքիղուր
Палак, сын (ок. 108 - 80).Փաղեք
Фарзой (ок. 70 до Р.Х.).Փարզայ
Инисмей (ок. 50 до Р.Х.).Հինիսմեյ
Ишпаки (ок. 680 - 70).իշպուինի
Партатуа (Прототий)(ок. 670 - 50).պարթև
Мада (Мадий)(ок. 650 - 25)*Մադայ
Скифское царство (Великая Скифия).
Նմանեցում Հայկական անունների, Մհեր ուշադիր Նայեք։
Колаксай, сын Таргитая (лег. основатель).Քողաքսայ։Թարգիթայ
Спаргапейт, сын.Սպարգափեյդ
Лик, сын.Ղեկ
Гнур, сын.Գնուռ
Ариант (ок. 610).Արիանթ
Аристагор, сын (ок. 595).Արիստագոռ
Савлий (ок. 589).Սաղլի
Иданфирс (ок. 516).Իդանֆիրս
Ариапейт, сын (ок. 490 - 60).Արիափեյթ
Скил, сын (ок. 460 - 50)*Սքիղ
Октамасад, брат (ок. 450 - 30).Հոկտամասադ
Атей (ок. 370 - 39)*Աթեյ
Скифское царство в Крыму (ок. 330 до Р.Х. - 275 Р.Х.).
Стол. Неаполь Скифский.
Скилур (ок. 150 - 108).Սքիղուր
Палак, сын (ок. 108 - 80).Փաղեք
Фарзой (ок. 70 до Р.Х.).Փարզայ
Инисмей (ок. 50 до Р.Х.).Հինիսմեյ
Мир всем
Re: Скифы в Передней Азии: Свирепые воины степи...
Մհեր, եղբայր, դու պատմագետ Խորենացին ես, ես ապշում եմ, այնքան բան գիտես, շարունակում եմ կարդալ Մեծ Խաղը, մեկ մեկ մեջբերումներ կանենք.
Мир всем
Re: Скифы в Передней Азии: Свирепые воины степи...
Մհեր, Սկյութերը և Սարմաթները ինչական ազգեր են, հնդեվրոպական լեզվաընտանիքից են?
Мир всем
Re: Скифы в Передней Азии: Свирепые воины степи...
VIII - III веках до нашей эры скифы правили на громадной территории от Крыма до Китая, от Персии и до Урала. Занимали кочевники и территорию Кавказа, где найдено множество захоронений, идолов и курганов
Մհեր, ուր անհետացան Սկյութերը?
Մհեր, ուր անհետացան Սկյութերը?
Мир всем
Re: Скифы в Передней Азии: Свирепые воины степи...
Ձուլվեցին հետագայում այդ տարածքում հայտնված ազգերի ու ցեղերի, ամենից առաջ սարմատների մեջ:
Приходите в мой дом...
Re: Скифы в Передней Азии: Свирепые воины степи...
"Скифы (Сака)- ираноязычные кочевники, которых персы называли Сака.(...).
Скифы были превосходными всадниками и лучниками, жили на повозках и в городах, занимались пастушеским кочевничеством, земледелием и торговлей, приносили в жертву *лошадей и людей на царских похоронах и носили *золотые украшения с художественным изображением *животных. Они также способствовали развитию торговой сети, соединявшей греко-римский и персидский миры.
Скифы были первыми степными кочевниками, которые были описаны в классической литературе (Геродот, IV, 1-83; Страбон, XI, 2, 1; XI, 6, 2; XI, 8, 2; *Птолемей, VI, 13-15). Поэтому более поздние классифицирующие *греческие авторы часто применяли название "скифы" к более поздним кочевым группам, которые не имели никакого отношения к первоначальным скифам. К ним относились *гунны (*Приск, фр. Blockley; *Феофан, AM 5942), *готы и *остроготы (Приск, фр. 28 Блокли; *Прокопий, Gothic, VIII, 5, 5-6; *Strategicon, 53-4; Theophanes, AM 5870), тюрки (Менандр Протектор, фр. 10, 3 и 19 1 Блокли; Стратегикон, 116-18; *Феофилакт Симокатта, I, 8; IV, 10; V, 10; VII, 7), *авары (Менандр Протектор, фр. 15, 1-3 Блокли; Стратегикон, 116-18; Феофилакт Симокатта, VII, 8), *хазары (Феофан, AM 6224), и неназванные или общие степные кочевники (*Косма Индикоплевст, 74, 120-1; *Джон Малалас, XVI, 16; XVIII, 26; Стратегикон, 24, 52-3, 61, 65, 68)".
—Источник: Oliver Nicholson, The Oxford dictionary of late antiquity, 2018– pp. 1346-1347.
Скифы были превосходными всадниками и лучниками, жили на повозках и в городах, занимались пастушеским кочевничеством, земледелием и торговлей, приносили в жертву *лошадей и людей на царских похоронах и носили *золотые украшения с художественным изображением *животных. Они также способствовали развитию торговой сети, соединявшей греко-римский и персидский миры.
Скифы были первыми степными кочевниками, которые были описаны в классической литературе (Геродот, IV, 1-83; Страбон, XI, 2, 1; XI, 6, 2; XI, 8, 2; *Птолемей, VI, 13-15). Поэтому более поздние классифицирующие *греческие авторы часто применяли название "скифы" к более поздним кочевым группам, которые не имели никакого отношения к первоначальным скифам. К ним относились *гунны (*Приск, фр. Blockley; *Феофан, AM 5942), *готы и *остроготы (Приск, фр. 28 Блокли; *Прокопий, Gothic, VIII, 5, 5-6; *Strategicon, 53-4; Theophanes, AM 5870), тюрки (Менандр Протектор, фр. 10, 3 и 19 1 Блокли; Стратегикон, 116-18; *Феофилакт Симокатта, I, 8; IV, 10; V, 10; VII, 7), *авары (Менандр Протектор, фр. 15, 1-3 Блокли; Стратегикон, 116-18; Феофилакт Симокатта, VII, 8), *хазары (Феофан, AM 6224), и неназванные или общие степные кочевники (*Косма Индикоплевст, 74, 120-1; *Джон Малалас, XVI, 16; XVIII, 26; Стратегикон, 24, 52-3, 61, 65, 68)".
—Источник: Oliver Nicholson, The Oxford dictionary of late antiquity, 2018– pp. 1346-1347.
Kār-nāmag ī Āryān
Приходите в мой дом...
Re: Скифы в Передней Азии: Свирепые воины степи...
К концу IX века до н.э. носители скифского языка, древнеиранского языка в Центральной Евразии, освоили верховую езду и стрельбу с лошадиной спины, а примерно через столетие внезапно распространились по всей степной зоне Евразии, создав огромную империю. Отчасти из-за короткого единого существования Скифской империи, но в основном из-за сохраняющихся предрассудков в отношении скотоводческих народов, скифам не приписывают никакого вклада в мировую цивилизацию, за исключением лучшего лука и стрел. Вместо этого Геродот приписывает многие революционные изменения в цивилизации Древнего Ближнего Востока мидянам, в основном их первому историческому царю Киаксаресу. Однако внимательное изучение этих изменений показывает, что ответственность за них несли скифы.
— Источник: Christopher I. Beckwith, The Scythian Empire: Central Eurasia and the birth of the classical age from Persia to China // New Jersey — 2022. — p. 6
— Источник: Christopher I. Beckwith, The Scythian Empire: Central Eurasia and the birth of the classical age from Persia to China // New Jersey — 2022. — p. 6
Kār-nāmag ī Āryān
Приходите в мой дом...
Re: Скифы в Передней Азии: Свирепые воины степи...
Другое их характерное оружие известно из греческих источников и заимствований в греческий язык, из археологических раскопок на всей их обширной территории, а также из барельефов в Персеполисе, где скифы и скифизированные народы регулярно изображаются с этим оружием. Это акинакс - "короткий меч" (рис. 3), носимый на правом бедре, и сагарис - "боевой топор" (рис. 4), оба также хорошо засвидетельствованы в ранних дальневосточных захоронениях скифов. Все они предназначены для использования кавалеристами, которые ездили верхом и сражались еще до изобретения стремян. То же самое относится и к их новой, приталенной одежде (рис. 5).
Обычная риторика заключается в том, что меды (медяне) и персы скопировали это оружие у скифов, но это неверно. Все свидетельства - включая Геродота - показывают, что медяне были креолизованными скифами, или "скифо-медянами", поэтому их оружие было фактически родным для них. Персы также были частично креолизированы таким же образом, хотя они по-прежнему отличаются по языку, а также по многим другим параметрам, включая их одежду и оружие, которые были идентичны эламитам во времена Дарайавауша I.
Языковые свидетельства в главе 5 (подкреплённые анализом царских родословных Куроуша и Дарайавауша в главе 4) показывают, что в Персии доминировали сначала ранние скифы, а затем скифо-меды, прежде чем Дарайавауш захватил царство и назвал его "Персидской" империей в монументальных надписях, которые он воздвиг на эламском, аккадском и своём собственном языке, древнеперсидском. Тем не менее, ко времени Александра Великого персы одевались как скифо-меды и в основном использовали то же оружие, как показано на греческих изображениях того времени. (См. рисунки 7 и 13 и Приложение B.).
— Источник: Christopher I. Beckwith, The Scythian Empire: Central Eurasia and the birth of the classical age from Persia to China // New Jersey — 2022. — pp. 11-13
Обычная риторика заключается в том, что меды (медяне) и персы скопировали это оружие у скифов, но это неверно. Все свидетельства - включая Геродота - показывают, что медяне были креолизованными скифами, или "скифо-медянами", поэтому их оружие было фактически родным для них. Персы также были частично креолизированы таким же образом, хотя они по-прежнему отличаются по языку, а также по многим другим параметрам, включая их одежду и оружие, которые были идентичны эламитам во времена Дарайавауша I.
Языковые свидетельства в главе 5 (подкреплённые анализом царских родословных Куроуша и Дарайавауша в главе 4) показывают, что в Персии доминировали сначала ранние скифы, а затем скифо-меды, прежде чем Дарайавауш захватил царство и назвал его "Персидской" империей в монументальных надписях, которые он воздвиг на эламском, аккадском и своём собственном языке, древнеперсидском. Тем не менее, ко времени Александра Великого персы одевались как скифо-меды и в основном использовали то же оружие, как показано на греческих изображениях того времени. (См. рисунки 7 и 13 и Приложение B.).
— Источник: Christopher I. Beckwith, The Scythian Empire: Central Eurasia and the birth of the classical age from Persia to China // New Jersey — 2022. — pp. 11-13
Kār-nāmag ī Āryān
Приходите в мой дом...
Re: Скифы в Передней Азии: Свирепые воины степи...
На родине, в Центральной Евразии, скифы были обычно рассеяны по огромной территории открытой степи и регулярно перемещались, пася свои стада. Управляя своим тонко разбросанным царством, они разработали новую политико-экономическую систему - феодализм. Это был свободный иерархический строй. Это была свободная, иерархическая система, в которой царь управлял несколькими подчиненными феодалами, связанными клятвой, каждый из которых управлял частью национальной территории и, также, управлял несколькими подчинёнными, связанными клятвой, и их участками земли, все без рабства. Эта система также позволяла быстро собирать армию скотоводов для отражения вторжений, которые были опасностью высокомобильной степной жизни, начиная со скифских времён.
Ещё Геродот описывает иерархическую структуру самого скифского степного царства, говоря, что оно было разделено на три басилея (βασιλεῖαι) "царства", каждое из которых подразделялось на архаи (ἀρχαί) "области", каждое из которых подразделялось на номои (νομοί) "провинции", с аномархом над каждой из номои.
Медяне, наследники скифов, таким образом, просто продолжили скифскую имперскую систему, поскольку они были скифо-медами. Они говорили на имперском скифском языке, как показано в главе 5, и в целом следовали унаследованной скифской культуре, которая археологически неотличима от скифской."
— Источник: Christopher I. Beckwith, The Scythian Empire: Central Eurasia and the birth of the classical age from Persia to China // New Jersey — 2022. — pp. 17-18
Ещё Геродот описывает иерархическую структуру самого скифского степного царства, говоря, что оно было разделено на три басилея (βασιλεῖαι) "царства", каждое из которых подразделялось на архаи (ἀρχαί) "области", каждое из которых подразделялось на номои (νομοί) "провинции", с аномархом над каждой из номои.
Медяне, наследники скифов, таким образом, просто продолжили скифскую имперскую систему, поскольку они были скифо-медами. Они говорили на имперском скифском языке, как показано в главе 5, и в целом следовали унаследованной скифской культуре, которая археологически неотличима от скифской."
— Источник: Christopher I. Beckwith, The Scythian Empire: Central Eurasia and the birth of the classical age from Persia to China // New Jersey — 2022. — pp. 17-18
Kār-nāmag ī Āryān
Приходите в мой дом...
Re: Скифы в Передней Азии: Свирепые воины степи...
"Скифы называли один законный царский род Ария ~ Ариа ~ hарйа (это самые ранние засвидетельствованные написания слова в древнеперсидской клинописи, греческой письменности и древнекитайских иероглифах соответственно), всё от древнескифского Ḥarya. Это слово является прилагательным и засвидетельствовано во многих других языках, которые заимствовали его в том же значении, также как прилагательное, которое часто используется номинально в смысле 'царский(ая)'. Таким образом, в дополнение к основному употреблению, обозначающему людей, принадлежащих к роду ("царские"), оно также используется для обозначения языка ("царский"), на котором говорят люди, принадлежащие к роду. Исторически засвидетельствовано, что скифы использовали его для обозначения своего правящего клана, "царских скифов" Геродота и "сакских (скифских) царей" в китайских историях, а также многих других правителей, заявлявших о своём происхождении от них, вплоть до тюрков и тогонов."
— Источник: Christopher I. Beckwith, The Scythian Empire: Central Eurasia and the birth of the classical age from Persia to China // New Jersey — 2022. — p. 20
— Источник: Christopher I. Beckwith, The Scythian Empire: Central Eurasia and the birth of the classical age from Persia to China // New Jersey — 2022. — p. 20
Kār-nāmag ī Āryān
Приходите в мой дом...